سوره ذاريات :
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ طِينٍ :
( ميهمانان ابراهيم گفتند : ما به سوى قومى بزهكار فرستاده شديم ) تا برايشان سنگهايى از گل فروفرستيم . ( آيهء 33 )
وَ فِي مُوسى إِذْ أَرْسَلْناهُ إِلى فِرْعَوْنَ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ :
و در موسى ( آيتى است ) هنگامى كه با دليلى آشكار به سوى فرعونش فرستاديم . ( آيهء 38 )
وَ فِي عادٍ إِذْ أَرْسَلْنا . . .
كَالرَّمِيمِ :
و در عاد ( قوم هود ) عبرتى نهاديم ، هنگامى كه بر ايشان باد عقيم ( عقيم از خير و رحمت ) فرستاديم ، چيزى كه بر آن مىگذشت ، فرونمىگذاشت مگر اينكه همچون استخوان پوسيدهاش ( يا همچون خاشاكش ) مىساخت . ( آيهء 41 - 42 ) سوره نجم :
وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى :
و اوست ، او كه پروردگار ( ستاره ) الشعرى است . ( آيهء 49 ) سوره طور :
وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ :
و بر ايشان غلامانشان كه همچون مرواريد نهفتهاند مىگردند . ( آيهء 24 ) سوره قمر :
خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ . . .
مُنْتَشِرٌ :
( كافران ) با ديدگان فروافتاده از گورها بيرون شوند ، گويى ملخهاى پراكندهاند . ( آيهء 7 )
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً . . .
مُنْقَعِرٍ . . . :
بدرستى كه ما بر ايشان در روز نحس پايدار ، باد سخت سرد صدادار فرستاديم . ( بادى كه ) مردم را از جاى بر مىكند ( به گونهاى كه ) گويى ايشان تنههاى نخل از ريشه بر آمده بودند . ( آيهء 19 - 20 )
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً . . .
الْمُحْتَظِرِ :
بدرستى كه ما بر ايشان يك فرياد فرستاديم ، پس ايشان همانند شكسته چوبهاى سايهبان شدند . ( آيهء 31 )
وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ :
امر ما جز يكى نيست ، همانند چشم بر هم زدنى . ( آيهء 50 )