انخَرَقَ بِهِ الجِسرُ . . . . « 1 »
22773 الإمامُ عليٌّ عليه السلام - مِن كِتابِهِ للأشتَرِ لَمّا وَلّاهُ مِصرَ - : وأشعِرْ قَلبَكَ الرَّحمَةَ لِلرَّعِيَّةِ ، والمَحَبَّة لَهُم ، واللُّطفَ بِهِم ، ولاتَكونَنَّ علَيهِم سَبُعاً ضارِياً تَغتَنِمُ أكلَهُم ؛ فإنَّهُم صِنفانِ : إمّا أخٌ لَكَ في الدِّينِ ، أو نَظيرٌ لَكَ في الخَلقِ ، يَفرُطُ مِنهُمُ الزَّلَلُ ، وتَعرِضُ لَهُمُ العِلَلُ ، ويُؤتى على أيديهِم في العَمدِ والخَطأِ ، فأعطِهِم مِن عَفوِكَ وصَفحِكَ مِثلَ الّذي تُحِبُّ وتَرضى أن يُعطِيَكَ اللَّهُ مِن عَفوِهِ وصَفحِهِ ، فإنَّكَ فَوقَهُم ، وَوالِي الأمرِ علَيكَ فَوقَكَ ، واللَّهُ فَوقَ مَن وَلّاكَ ! « 2 »
( انظر ) عنوان 161 « المُداراة » ، 193 « الرِّفق » .
4159 : وُجوبُ تَحصيلِ رِضا العامَّة عَلَى الوالي
22774 الإمامُ عليٌّ عليه السلام - مِن كِتابِهِ للأشتَرِ لَمّا وَلّاهُ مِصرَ - : ولْيَكُن أحَبَّ الامورِ إلَيكَ أوسَطُها في الحَقِّ ، وأعَمُّها في العَدِل ، وأجمَعُها لرِضا الرَّعِيَّةِ ؛ فإنَّ سُخطَ العامَّةِ يُجحِفُ برِضا الخاصَّةِ ، وإنَّ سُخطَ الخاصَّةِ يُغتَفَرُ
شرح
خوشرفتارى كرده باشد نجات يابد واگر بدرفتارى كرده باشد پلشكافته شود وأو به دوزخ سقوط كند . . . .
22773 امام علي عليه السلام - در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر - نوشت : دل خود را آكنده از مهر ومحبّت ولطف نسبت به مردم گردان ومبادا براي آنان چون جانور درندهاى باشى كه خوردنشان را غنيمت دانى ؛ زيرا كه مردم دو دستهاند : يا برادر ديني تو هستند ويا همنوع تو . در معرض لغزش وخطا قرار دارند وگاه از روى عمد يا خطا دست به گناه وتجاوز مىآلايند . پسهمان گونه كه خود دوست دارى خداوند نسبت به تو بخشش وگذشت كند ، تو نيز نسبت به آنان بخشش وگذشت داشته باش ؛ زيرا تو بالادست آنها هستى وفرمانرواى بر تو بالادست تو مىباشد وخداوند بالا دست كسى است كه تو را به امارت گماشته است !
4159 : حكمران وظيفة دارد رضايت تودهء مردم را فرآهم آورد
22774 امام علي عليه السلام - در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر - نوشت : بايد ميانهروى در حقّ وگستراندن عدالت وعمل به آنچه بيش از هر چيز رضايت ملّت را فرآهم مىآورد ، محبوبترين كارها در نزد تو باشد ؛ زيرا نارضايى تودهء مردم رضايت خواصّ را بيهامش
( 1 ) . كنز العمّال : 14300 .
( 2 ) . نهج البلاغة : الكتاب 53 .