وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ
» . « 1 »
22409 الإمام علي عليه السلام - لأبي ذر لما اخرج إلى الربذة - : يا أبا ذر ، إنك غضبت لله ، فارج من غضبت له . . . ولو أن السماوات والأرضين كانتا على عبد رتقا ، ثم اتقى الله لجعل الله له منهما مخرجا ! لا يؤنسنك إلا الحق ، ولا يوحشنك إلاالباطل . « 2 »
22410 عنه عليه السلام : من اتقى الله سبحانه جعل له من كل هم فرجا ، ومن كل ضيق مخرجا . « 3 »
22411 عنه عليه السلام : من أخذ بالتقوى عزبت « 4 » عنه الشدائد بعد دنوها ، واحلولت له الأمور بعد مرارتها ، وانفرجت عنه الأمواج بعد تراكمها ، وأسهلت له الصعاب بعد إنصابها « 5 » . « 6 »
22412 عنه عليه السلام : اعلموا أنه «
مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً
» مِن الفِتَنِ ، ونُوراً مِن الظُّلَمِ ، ويُخَلِّدْهُ فيما اشتَهَت نَفسُهُ ، ويُنزِلْهُ مَنزِلَ الكَرامَةِ عِندَهُ ، وفي دارٍ اصطَنَعَها لِنَفسِهِ ،
شرح
واز جايى كه گمان نمىبَرَد روزيش رسانَد » .
22409 امام علي عليه السلام - به أبو ذر هنگام تبعيدش به ربذه - فرمود : اى أبو ذر ! تو براي خدا خشم گرفتى . بنابراين به همان كسى كه براي أو خشم گرفتى اميدوار باش . . . واگر آسمانها وزمينها به روى بندهاى بسته شوند وآن بنده تقواى خدا پيشه كند ، خداوند از ميان آنها راه خروجي برايش قرار دهد ! چيزى جز حقّ با تو مأنوس نشود ، وچيزى جز باطل تو را نهراساند .
22410 امام علي عليه السلام : هركه از خداوند سبحان پروا كند ، خداوند أو را از هر غمى برهاند واز هر تنگنايى برون برد .
22411 امام علي عليه السلام : هركه به تقوا چنگ زند ، سختىهايى كه به أو نزديك شدهاند از وى دور شوند وكارها بعد از تلخ شدن بر أو شيرين گردند وموجهايى كه در برابرش متراكم شدهاند ، كنار روند ودشوارىهايى كه أو را به رنج افكندهاند ، آسان شوند .
22412 امام علي عليه السلام : بدانيد كه هركس از خدا پروا كند خداوند برايش راه خروجي از فتنهها ونوري در تاريكىها قرار دهد وأو را در آنچه خواسته است ( بهشت ) جاودانه گرداند ودر منزل كرامت خود ودر سرايى كه براي خودش برگزيده است ، جاى دهد ؛ منزل وسرايى كه سقف آن عرش خداست
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 70 / 285 / 7 .
( 2 ) . نهج البلاغة : الخطبة 130 .
( 3 ) . غرر الحكم : 8847 .
( 4 ) . عَزَب يَعزُب : إذا أبعد ( النهاية : 3 / 227 ) .
( 5 ) . النَصَبُ : التعب ( لسان العرب : 1 / 758 ) .
( 6 ) . نهج البلاغة : الخطبة 198 .