نَفَقَتُهُ ، أو ضَلَّت راحِلَتُهُ ، أو عَجَزَ أن يَرجِعَ إلى أهلِهِ ، فادفَعْها إلى هؤلاءِ الّذينَ سَمَّيتُ لَكَ .
قالَ : فأتَى الرّجُلُ بَني شَيبَةَ فأخبَرَهُم بقَولِ أبي جعفرٍ عليه السلام ، فقالوا : هذا ضالٌّ مُبتَدِعٌ لَيس يُؤخَذُ عَنهُ ولا عِلمَ لَهُ ، ونَحنُ نَسألُكَ بحَقِّ هذا البَيتِ وبحَقِّ كذا وكذا لَما أبلَغتَهُ عَنّا هذا الكَلامَ !
قالَ : فأتَيتُ أبا جعفرٍ عليه السلام فقُلتُ لَهُ :
لَقِيتُ بَني شَيبَةَ فأخبَرتُهُم فزَعَموا أنّكَ كذا وكذا وأ نّكَ لا عِلمَ لكَ ، ثُمّ سَألُوني باللَّهِ العَظيمِ لَما ابلِغُكَ ما قالوا . قالَ : وأنا أسألُكَ بما سَألُوكَ لَما أتَيتَهُم فقُلتَ لَهُم : إنّ مِن عِلمي لَو وُلِّيتُ شَيئاً مِن امورِ المُسلمينَ لَقَطَعتُ أيديهِم ثُمّ عَلَّقتُها في أستارِ الكَعبَةِ ، ثُمّ أقَمتُهُم علَى المِصطَبَةِ ، ثُمّ أمَرتُ مُنادِياً يُنادي : ألا إنّ هؤلاءِ سُرّاقُ اللَّهِ فاعرِفوهُم . « 1 »
( انظر ) بحار الأنوار : 99 / 66 باب 6 .
علل الشرائع : 408 باب 147 .
شرح
ببين چه كسى به زيارة اين خانه آمده ودر راه مانده است ، يا خرجىاش تمام شده ، يا شترش را گم كرده ، يا چيزى ندارد كه نزد خانوادهاش برگردد ، آن درهمها را به اينهايى كه برايت اسم بردم بده .
آن مرد نزد بنى شيبه برگشت وگفتهء أبو جعفر عليه السلام را به اطلاع ايشان رساند . بنى شيبه گفتند : أو آدم گمراه وبدعتگذارى است واطلاعى ندارد ونبايد به حرفهايش گوش داد ، وتو را به حقّ اين خانه وبه حقّ چه وچه سوگند مىدهيم كه اين حرف ما را به اطلاع أو برسانى .
آن مرد مىگويد : نزد أبو جعفر عليه السلام برگشتم وگفتم : من به ديدار بنى شيبه رفتم وگفتهء شما را به اطلاع ايشان رساندم ، اما آنها گفتند كه شما چنين وچنان هستيد وچيزى بلد نيستيد وسپس مرا به خداى بزرگ سوگند دادند كه آنچه را گفتند به شما برسانم . حضرت باقر عليه السلام فرمود : من نيز تو را به همان چيزى كه آنان سوگند دادند سوگند مىدهم كه پيش آنها بروى وبگويى : من همين قدر مىدانم كه اگر زمام امرى از أمور مسلمانان را به دست گيرم دستهاى آنان ( بنى شيبه ) را قطع خواهم كرد وبه پردههاى كعبه خواهم آويخت وآنگاه خودشان را روى سكّو مىايستانم وسپس دستور مىدهم جارچى جار زند كه :
هان ! اينان دزدان [ أموال ] خدايند ، آنها را بشناسيد .
هامش
( 1 ) . علل الشرائع : 409 / 3 .