3658 . الإملاءُ
الكتاب :
وَلا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَلَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
. « 1 »
وَأَصْحابُ مَدْيَنَ وَكُذِّبَ مُوسى فَأَمْلَيْتُ لِلْكافِرِينَ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ * فَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها وَهِيَ ظالِمَةٌ فَهِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ * أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِها أَوْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ وَلكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ * وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَإِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ * وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَها وَهِيَ ظالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُها وَإِلَيَّ الْمَصِيرُ
. « 2 »
( انظر ) آل عمران : 196 ، 197 ، المائدة : 71 ، الأنعام : 44 ، الأعراف : 94 ، 95 ، 182 ، 183 ، التوبة : 85 ، يونس : 11 ، هود : 48 ، الرعد : 32 ، الحِجر : 3 ، النحل : 61 ، الكهف : 58 ، مريم : 84 ، طه : 129 - 131 ، لأنبياء : 44 ، 111 ، المؤمنون : 54 ، 55 ، الفرقان : 18 ، الشعراء : 146 ، 205 - 207 ، العنكبوت :
53 ، لقمان : 24 ، فاطر : 45 ، يس : 43 ، 44 ، غافر :
4 ، 5 ، فصّلت : 45 ، الشورى : 21 ، الزخرف : 29 ، الذاريات : 43 ، 44 ، القلم : 45 ، المدّثّر : 11 - 16 ، المرسلات : 46 ، الطارق : 15 - 17 .
شرح
3658 . مهلت دادن
قرآن : « والبتة نبايد كساني كه كافر شدهاند تصور كنند اينكه به ايشان مهلت مىدهيم ، براي آنان نيكوست . ما فقط به ايشان مهلت مىدهيم تا بر گناه [ خود ] بيفزايند و [ آن گاه ] عذابي خفّت آور خواهند داشت » . « و [ نيز ] أهل مدين . وموسى تكذيب شد . پس كافران را مهلت دادم ، سپس [ گريبان ] آنها را گرفتم . بنگر ، عذاب من چگونه بود ؟ وچه بسيار شهرها را - كه ستمكار بودند - هلاكشان كرديم و [ اينك ] آن شهرها سقفهايشان فرو ريخته است ، و [ چه بسيار ] چاههاى متروك وكوشكهاى افراشته را . آيا در زمين گردش نكردند تا دلهايى داشته باشند كه با آن خرد ورزند ، يا گوشهايى كه با آن بشنوند ؟ در حقيقت ، چشمها كور نيست ليكن دلهايى كه در سينههاست كور است . واز تو با شتاب تقاضاى عذاب مىكنند ، با آنكه هرگز خدا خلاف وعدهاش نمىكند ودر حقيقت ، يك روز نزد پروردگار تو مانند هزار سال است از آنچه شما مىشمريد . وچه بسا شهري كه مهلتش دادم در حالي كه ستمكار بود ، سپس [ گريبان ] آن را گرفتم . وفرجام به سوى من است » .هامش
( 1 ) . آل عمران : 178 .
( 2 ) . الحجّ : 44 - 48 .