19437 عنه عليه السلام : تَكثُّرُكَ بما لا يَبقى لَكَ ولا تَبقى لَهُ مِن أعظَمِ الجَهلِ . « 1 »
19438 عنه عليه السلام : فلا يَغُرَّنَّكَ سَوادُ النّاسِ مِن نَفسِكَ ، وقَد رأيتَ مَن كانَ قَبلَكَ مِمَّن جَمَعَ المالَ ، وحَذِرَ الإقلالَ ، وأمِنَ العَواقِبَ - طُولَ أمَلٍ واستِبعادَ أجَلٍ - كيفَ نَزَلَ بهِ المَوتُ فأزعَجَهُ عَن وَطنِهِ . . . أما رَأيتُمُ الّذينَ يأمُلُونَ بَعيداً ، ويَبنونَ مَشِيداً ، ويَجمَعونَ كثيراً ؛ كيفَ أصبَحَت بُيوتُهُم قُبوراً ، وما جَمَعوا بُوراً ، وصارَت أموالُهُم للوارِثينَ ، وأزواجُهُم لقَومٍ آخَرِينَ ؟ ! « 2 »
19439 الإمامُ الباقرُ عليه السلام : أتى أبا ذرٍّ رجُلٌ فبَشّرَهُ بغَنَمٍ لَهُ قد وَلَدَت ، فقالَ : يا أبا ذرٍّ ، أبشِرْ فقد وَلَدَت غَنَمُكَ وكَثُرَت ! فقالَ : ما يَسُرُّني كَثرَتُها فما احِبُّ ذلكَ ! فما قَلَّ وكفى أحَبُّ إلَيَّ ممّا كَثُرَ وألهى . « 3 »
19440 عنه عليه السلام - لَمّا سُئلَ عنِ الدَّنانيرِ والدَّراهِمِ وما علَى النّاسِ فيها - : هِيَ خَواتِيمُ اللَّهِ في أرضِهِ ، جَعَلَها اللَّهُ مَصلَحةً لِخَلقِهِ وبها
شرح
19437 امام علي عليه السلام : افزودن بر چيزى ( تفاخر به زياد داشتن چيزى ) كه نه آن براي تو مىماند ونه تو برايش مىمانى ، از بزرگترين ناداني است .
19438 امام علي عليه السلام : انبوهىِ مردم تو را نفريبد واز خويشتن غافل نسازد ، در حالي كه ديدهاى پيش از تو كساني بودند كه ، بر اثر آرزوى دراز ودور ديدن مرگ ، مال وثروت گرد آوردند واز ناداراى پرهيز كردند واز عواقب [ آن ] خود را أيمن پنداشتند . چگونه مرگ بر آنان فرود آمد وايشان را از وطنشان بيرون راند . . . آيا نديديد كساني را كه آرزوى دراز داشتند وساختمانهاى استوارى ساختند ومال فراوان گرد آوردند ، چگونه گورها ، خانههاى آنان شد وآنچهگرد آورده بودند تباه گرديد واموالشان نصيب ميراث خواران شد وزنانشان از آنِ ديگران شدند !
19439 امام باقر عليه السلام : مردى نزد أبو ذر آمد وبه أو بشارت داد كه گوسفندانش زاييدهاند وگفت : اى أبو ذر ! مژده كه گوسفندانت زاييدند وزياد شدند ! أبو ذر گفت : زياد بودن آنها مرا خوشحال نمىكند . چون آن را دوست ندارم ! مالي را كه كم باشد امّا بسنده ، بيشتر دوست دارم از مالي كه زياد باشد امّا [ از ياد خدا ] غافل سازد .
19440 امام باقر عليه السلام - در پاسخ به سؤال از درهمها ودينارها ووظيفة مردم نسبت به آنها - فرمود : اينها خاتمهاى خدا در زمين اويند . خداوند آنها را براي مصلحت
هامش
( 1 ) . غرر الحكم : 4576 .
( 2 ) . نهج البلاغة : الخطبة 132 .
( 3 ) . بحار الأنوار : 74 / 102 / 57 .