الْقُرْآنَ وَإِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الْغافِلِينَ » .
« 1 »
« لَقَدْ كانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبابِ ما كانَ حَدِيثاً يُفْتَرى وَلكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدىً وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ » .
« 2 »
الحديث :
16866 الإمامُ عليٌّ عليه السلام : تَدَبَّرُوا أحوالَ الماضينَ مِن المُؤمنينَ قَبلَكُم ، كيفَ كانُوا في حالِ التَمحيصِ والبَلاءِ . . . فانظُرُوا كيفَ كانوا حيثُ كانتِ الأملاءُ مُجتَمِعَةً ، والأهواءُ مُؤتَلِفَةً ( مُتَّفِقَةً ) . . . فانظُرُوا إلى ما صارُوا إلَيهِ في آخِرِ امورِهِم ، حِينَ وَقَعَتِ الفُرقَةُ ، وتَشَتَّتَتِ الالفَةُ ، واختَلفَتِ الكَلِمَةُ والأفئدَةُ ، وتَشَعَّبُوا مُختَلِفينَ ، وتَفَرَّقُوا مُتَحارِبينَ ( مُتحازِبينَ ) ، قَد خَلَعَ اللَّهُ عَنهُم لِباسَ كَرامَتِهِ ، وسَلَبَهُم غَضارَةَ نِعمَتِهِ ، وبَقِيَ قَصَصُ أخبارِهِم فِيكُم عِبَراً للمُعتَبِرينَ . « 3 »
شرح
وحى كرديم ، بر تو حكايت مىكنيم وتو قطعاً پيش از اين از بىخبران بودى » .
« براستى كه در داستان آنها ، براي خردمندان عبرتي است . سخنى نيست كه به دروغ ساخته شده باشد بلكه تصديق آنچه [ از كتابهايى ] است كه پيش از آن بوده وروشنگر هر چيز است وبراي مردمى كه ايمان مىآورند ، رهنمود ورحمتي است » .
حديث :
16866 امام علي عليه السلام : در سرگذشت مؤمنان پيش از خود بينديشيد كه در موقع آزمايش وبلا چگونه بودهاند . . . بنگريد كه چگونه بودند آن گاه كه جمعيتها يكپارچه بودند وخواستهها يكى بود . . . بنگريد كه سرانجامشان به كجا كشيد آن گاه كه تفرقه بروز كرد ورشتهء الفت از هم گسيخت وسخنها ودلها مختلف گرديد وبه دستههاى گوناگون تقسيم شدند وگروههايشان با يكديگر به جنگ وستيز برخاستند . در اين هنگام خداوند جامهء بزرگوارى وسرافرازى را از تن ايشان به در آورد وفراوانى نعمت خويش را از ايشان
هامش
( 1 ) . يوسف : 3 .
( 2 ) . يوسف : 111 .
( 3 ) . نهج البلاغة : الخطبة 192 .