16601 الإمامُ الحسنُ عليه السلام : إنّ هذا القرآنَ فيهِ مَصابيحُ النُّورِ وشِفاءُ الصُّدورِ ، فَلْيَجلُ جالٍ بضَوئهِ ، وليُلجمِ الصِّفةَ قَلبَهُ ، فإنَّ التّفكيرَ حَياةُ القَلبِ البَصيرِ كما يَمشِي المُستَنيرُ في الظُّلُماتِ بالنورِ . « 1 »
( انظر ) الدواء : باب 1294 .
3241 . القُرآنُ غِنىً لا غِنى دونَهُ
16602 رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : القرآنُ غِنىً ، لا غِنى دونَهُ ، ولا فَقرَ بعدَهُ . « 2 »
16603 عنه صلى الله عليه وآله : القرآنُ غِنىً ، لا فَقرَ بَعدَهُ ، ولا غِنى دونَهُ . « 3 »
16604 عنه صلى الله عليه وآله : مَن اعطِيَ القرآنَ فَظَنَّ أنّ أحَداً اعطِيَ أكثَرَ ممّا اعطيَ فقد عَظَّمَ صَغيراً وصَغَّرَ كبيراً . « 4 »
16605 الإمامُ عليٌّ عليه السلام : اعلَمُوا أنّهُ ليسَ عَلى أحَدٍ بعدَ القرآنِ مِن فاقَةٍ ، ولا لأحَدٍ قبلَ القرآنِ مِن غِنىً ، فاستَشفُوهُ مِن أدوائكُم ، واستَعينُوا بهِ على لَأوائكُم . « 5 »
شرح
16601 امام حسن عليه السلام : براستى كه در اين قرآن ، چراغهاى روشنايى [ بخش ] وشفاى سينهها [ از بيماريهاى دلها ] است . پس ، جلادهنده ، بايد كه به نور آن [ ديدهء دل خويش را ] جلا دهد وأوصاف قرآن را [ به دل خويش ] پيوند زند ؛ زيرا كه انديشيدن [ در قرآن ] مايهء حيات دل شخص با بصيرت است ، همچنان كه آدمي در تاريكيها ، با كمك نور راه خود را مىپيمايد .
3241 . قرآن ، ثروتى است كه بدون آنتوانگرى نباشد
16602 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : قرآن ثروتى است كه بدون آن توانگرى نباشد وبا وجود آن فقرى نه . 16603 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : قرآن ثروتى است كه با وجود آن فقرى ، وبدون آن توانگرىاى نيست . 16604 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : به هر كس [ نعمت دانستن ] قرآن داده شود وبا اين حال گمان كند كه به ديگرى نعمتي بالاتر وبيشتر از اين نعمت أو داده شده است ، بيگمان كوچكى را بزرگ شمرده وبزرگى را كوچك . 16605 امام علي عليه السلام : بدانيد كه هيچ كس را پس از آموختن قرآن ، نيازمندىاى نيست وهيچ كس را پيش از آموختن آن ، توانگرىاى نيست . پس شفاى دردهاى خود را از قرآن بخواهيد ودر گرفتاريهايتان ، از آن كمك طلبيد .هامش
( 1 ) . كشف الغمّة : 2 / 199 .
( 2 ) . بحار الأنوار : 92 / 19 / 18 .
( 3 ) . كنز العمّال : 2307 .
( 4 ) . معاني الأخبار : 279 .
( 5 ) . نهج البلاغة : الخطبة 176 .