الوَفدَ لا يَكونونَ إلّارُكباناً ، اولئكَ رِجالٌ اتَّقَوا اللَّهَ فأحَبَّهُمُ اللَّهُ وَاختَصَّهُم ورَضِيَ أعمالَهُم ، فسَمّاهُمُ المُتَّقينَ . « 1 »
14618 عنه صلى الله عليه وآله - لَمّا سَألَهُ عَلِيٌّ عليه السلام عَن هذِه الآيةِ :
« يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً »
يا رَسولَ اللَّهِ ، ما الوَفدُ إلّارَكبٌ ؟ - : والّذي نَفسي بِيَدِهِ إنَّهُم إذا خَرَجوا مِن قُبورِهِمُ استَقبَلوا بِنُوقٍ بِيضٍ لَها أجنِحَةٌ عَلَيها رِحالُ الذَّهَبِ ، شُرُكُ نِعالِهِم نورٌ يَتَلَألأُ ، كُلُّ خُطوَةٍ مِنها مِثلُ مَدِّ البَصَرِ . « 2 »
14619 عنه صلى الله عليه وآله : أربَعٌ مَن كُنَّ فيهِ أمِنَ يَومَ الفَزَع الأكبَرِ : إذا اعطِيَ شَيئاً قالَ : الحَمدُ للَّهِ ، وإذا أذنَبَ ذَنباً قالَ : أستَغفِرُ اللَّهَ ، وإذا أصابَتهُ مُصيبَةٌ قالَ : إنّا للَّهِ وإنّا إلَيهِ راجِعونَ ، وإذا كانَت لَهُ حاجَةٌ سَألَ رَبَّهُ ، وإذا خافَ شَيئاً لَجَأ إلى رَبِّهِ . « 3 »
14620 عنه صلى الله عليه وآله : مَن عَرَضَت لَهُ فاحِشَةٌ أو شَهوَةٌ فَاجتَنَبَها مَخافَةَ اللَّهِ عَزَّوجلَّ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيهِ النّارَ وآمَنَهُ مِنَ الفَزَعِ الأكبَرِ ، وأنجَزَ لَهُ ما وَعَدَهُ في كِتابِهِ في قولِهِ تَعالى :
شرح
نيستند . آنان مردانى هستند كه تقواى خدا در پيش گرفتند . پس خداوند دوستدار آنها شد وبرگزيدشان واز كارهايشان خشنود گرديد واز اين رو ، آنان را پرهيزگاران ناميد .
14618 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - هنگامى كه علي عليه السلام از ايشان دربارهء آيهء « روزى كه پرهيزگاران را در پيشگاه خداى رحمان به صورت فرستادگان گرد آوريم » پرسيد وعرض كرد : اى پيامبر خدا ! آيا هيأتهاى اعزامى جز سواره هستند ؟ - فرمود : سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، پرهيزگاران چون از گورهاى خود بيرون آيند با اشترانِ سفيد بالدارى كه جهازشان طلاست رو به رو مىشوند . بند كفشهايشان نوري درخشان است ، فاصلهء هر قدم آن اشتران به اندازهاى است كه چشم كار مىكند .
14619 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : چهار چيز است كه درهر كس باشد از آن روز وحشتِ بزرگ در أمان است : هر گاه چيزى به أو داده شود ، بگويد :
الحمدللَّه ؛ هر گاه گناهى مرتكب شود بگويد :
استغفر اللَّه ؛ اگر مصيبتى به أو رسد ، بگويد : انّا للَّه وانّا اليه راجعون ؛ هر گاه نيازى داشته باشد ، آن را از پروردگارش بخواهد وهر گاه از چيزى بترسد ، به پروردگارش پناه برد .
14620 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : هر كس با فحشا وشهوتي رو به رو شود واز ترس خداوند عزّوجلّ از آن دورى كند ، خداوند آتش را بر أو حرام گرداند واز آن وحشت بزرگ ايمنش دارد وآنچه را كه در كتاب خود در آيهء « وبراي آن كه از مقام وعظمت پروردگارش بترسد دو
هامش
( 1 ) . الكافي : 8 / 95 / 69 .
( 2 ) . الترغيب والترهيب : 4 / 494 / 3 ، انظر تمام الحديث .
( 3 ) . تنبيه الخواطر : 2 / 237 .