2917 . المُعانَقَةُ
14526 الإمامُ الباقرُ والإمامُ الصّادقُ عليهما السلام : أيُّما مُؤمِنٍ خَرَجَ إلى أخيهِ يَزورُهُ عارِفاً بِحَقِّهِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطوَةٍ حَسَنَةً ، ومُحِيَت عَنهُ سَيِّئَةٌ ، ورُفِعَت لَهُ دَرَجَةٌ ، وإذا طَرَقَ البابَ فُتِحَت لَهُ أبوابُ السَّماءِ ، فإذا التَقَيا وتَصافَحا وتَعانَقا أقبَلَ اللَّهُ عَلَيهِما بِوَجهِهِ . « 1 »
14527 الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنَّ المُؤمِنَينَ إذا اعتَنَقا غَمَرَتهُما الرَّحمَةُ ، فإذا التَزَما لا يُريدانِ بِذلِكَ إلّاوَجهَ اللَّهِ ، ولا يُريدانِ غَرَضاً مِن أغراضِ الدّنيا ، قيلَ لَهُما : مَغفوراً لَكُما ، فَاستَأنِفا . « 2 »
14528 عنه عليه السلام : إنَّ مِن تَمامِ التَّحِيَّةِ لِلمُقيمِ المُصافَحَةَ ، وتَمامُ التَّسليمِ عَلَى المُسافِرِ المُعانَقَةُ . « 3 »
شرح
2917 . معانقه
14526 امام باقر وامام صادق عليهما السلام : هر مؤمني كه براي ديدن برادر خود بيرون رود وبه حقّ أو آشنا باشد ، خداوند براي هر گامى كه برمىدارد يك ثواب برايش بنويسد ويك گناه از أو پاك كند ويك درجه بالا برده شود وچون درِ خانهاش را بكوبد ، درهاى آسمان به رويش گشوده گردد وچون با هم رو بهرو شوند ودست دهند ويكديگر را در آغوش كشند ، خدا رويش را به آنها كند . 14527 امام صادق عليه السلام : هر گاه دو مؤمن معانقه كنند غرق رحمت شوند وهر گاه ، به خاطر خداوند ، ونه براي غرضى از اغراض دنيوي ، يكديگر را در آغوش كشند ، به آنها گفته شود : آمرزيده شديد ، عمل را از سر گيريد ( اعمال بد گذشتهء شما پاك شد ، اعمال خود را دوباره آغاز كنيد ) . 14528 امام صادق عليه السلام : تحيّتِ كامل به شخصي كه مقيم است ( از سفري برنگشته ) دست دادن با اوست وسلامِ كامل براي آن كه از سفر باز آمده معانقه كردن با اوست .هامش
( 1 ) . الكافي : 2 / 183 / 1 .
( 2 ) . الكافي : 2 / 184 / 2 .
( 3 ) . الكافي : 2 / 646 / 14 .