2105 . ما لا يَنبَغي تَركُهُ لِخَوفِ الشُّهرَةِ
10002 . بحار الأنوار عن إسحاقِ بنِ عمّارٍ الصَّيرفيّ : كنتُ بالكوفةِ فَيَأتِيني إخوانٌ كَثيرَةٌ ، وكَرِهتُ الشُّهرَةَ فَتَخَوَّفتُ أن اشتَهَرَ بِدِيني ، فَأمَرتُ غُلامي كُلَّما جاءَني رَجلٌ مِنهُم يَطلُبُني قالَ : ليسَ هُو ههنا ، فَحَجَجتُ تلكَ السَّنَةَ ، فَلَقِيتُ أبا عبدِ اللَّهِ عليه السلام فَرَأيتُ منهُ ثِقلًا وتَغَيُّراً فيما بَيني وبينَهُ ، قلتُ : جُعِلتُ فِداكَ ما الذي غَيَّرَني عندَك ؟
قالَ : الذي غَيَّرَكَ لِلمُؤمِنِينَ ، قلتُ : جُعِلتُ فِداكَ ، إنّما تَخَوَّفتُ الشُّهرَةَ ، وقد عَلِمَ اللَّهُ شِدَّةَ حُبّي لَهُم ، فقالَ : يا إسحاقُ ، لا تَمَلَّ زيارَةَ إخوانِكَ . « 1 »
10003 . بحار الأنوار عن فائدٍ عَنِ الإمامِ الكاظمِ عليه السلام : دخلتُ علَيهِ فقُلتُ لَهُ : جُعِلتُ فِداكَ ، إنّ الحسينَ قد زارَهُ الناسُ مَن يَعرِفُ هذا الأمرَ ومَن يُنكِرُهُ ، ورَكِبَت إلَيهِ النِّساءُ ، ووَقَعَ حالُ الشُّهرَةِ ، وقدِ انقَبَضتُ مِنهُ لِما رَأيتُ مِن الشُّهرَةِ .
شرح
2105 . بيم از شهرت نبايد موجب ترك برخى كارها شود
10002 . بحار الأنوار - به نقل از إسحاق بن عمّار صيرفي - : من در كوفه بودم وبرادران زيادى به ديدن من مىآمدند ومن از شهرت بدم مىآمد وترسيدم كه شهرت ديني پيدا كنم . از اين رو به غلام خود دستور دادم كه هر وقت كسى از آنها آمد ومرا خواست بگويد : أو اين جا نيست . إسحاق مىگويد : در آن سال به حج رفتم وامام صادق عليه السلام را ديدار كردم ، اما ديدم حضرت نسبت به من سرسنگين ومتغيّر است . عرض كردم : فدايت شوم ! چرا نسبت به من تغيير كردهايد ؟ فرمود : چون رفتار تو با مؤمنان تغيير كرده است . عرض كردم : فدايت شوم ، من از شهرت ترسيدم وخدا مىداند كه من چقدر شما را دوست دارم . فرمود : اى إسحاق ! از ديدار برادرانت ملول مشو . 10003 . بحار الأنوار - به نقل از فائد - : خدمت امام كاظم عليه السلام رسيدم وعرض كردم : فدايت شوم ! مردم ، چه آنهايى كه به اين امر ( امامت ) معتقدند وچه آنان كه منكرند ، به زيارة حسين عليه السلام مىروند و [ حتى ] زنان ، سواره براي زيارة ، رهسپار مىشوند وحالت شهرت به وجود آمده است ومن به علّت ترس از شهرت ، از رفتن به زيارة باز ايستادهام .هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 76 / 20 / 6 .