9928 عنه عليه السلام - لَمّا ضَرَبَهُ ابنُ مُلجَمٍ - : فُزتُ ورَبِّ الكَعبَةِ . « 1 »
9929 . عنه عليه السلام - بعد ما ضَرَبَهُ ابنُ مُلجَمٍ - : واللَّهِ ما فَجَأني مِن المَوتِ وارِدٌ كَرِهتُهُ ، ولا طالِعٌ أنكَرتُهُ ، وما كُنتُ إلّاكَقارِبٍ وَرَدَ ، وطالِبٍ وَجَدَ . « 2 »
9930 . عنه عليه السلام : مَن الرائِحُ إلى اللَّهِ كالظَّمآنِ يَرِدُ الماءَ ؟ ! الجَنَّةُ تَحتَ أطرافِ العَوالي ، اليومَ تُبلَى الأخبارُ ، واللَّهِ لأَنا أشوَقُ إلى لِقائهِم مِنهُم إلى دِيارِهِم . « 3 »
2088 . كَرامَةُ الشَّهادَةِ
9931 . الإمامُ عليٌّ عليه السلام - في التَّحريضِ عَلَى القِتالِ - :
أيّها الناسُ ، إنَّ المَوتَ لا يَفُوتُهُ المُقِيمُ ، ولا يُعجِزُهُ الهارِبُ ، ليسَ عَنِ المَوتِ مَحِيدٌ ولا مَحِيصٌ ، مَن لَم يُقتَلْ ماتَ ، إنّ أفضَلَ المَوتِ القَتلُ ، والذي نفسُ عَليٍّ بِيَدِهِ لَألفُ ضَربَةٍ بالسَّيفِ أهوَنُ مِن مَوتَةٍ واحِدَةٍ عَلَى الفِراشِ . « 4 »
شرح
9928 . امام علي عليه السلام - پس از ضربت خوردن به دست ابن ملجم - فرمود : به خداوند كعبه سوگند كه رستگار شدم .
9929 . امام علي عليه السلام - بعد از ضربت خوردن به دست ابن ملجم - فرمود : به خدا سوگند ، نه وارد شوندهاى از سوى مرگ ناگهانى بر من وارد شد كه آن را ناخوش داشته باشم ونه آيندهاى كه آن را نشناخته ( نخواسته ) باشم و [ در علاقهمندى به مرگ ] نيستم ، مگر همچون جوياى آبى كه به آب رسد وهمانند جويندهاى كه [ مطلوب خود را ] دريابد .
9930 . امام علي عليه السلام : كيست كه به سوى خدا رهسپار شود ، همانند تشنهاى كه به آب مىرسد ؟ ! بهشت در زير لبهء نيزههاست .
امروز خبرها [ ى پيش گفته ] آزموده ومعلوم مىشود . سوگند به خدا كه اشتياق من به رويارويى با آنها ( دشمنان ) بيشتر از اشتياق آنان به خانه وكاشانهشان است .
2088 . ارجمندى مقام شهادت
9931 . امام علي عليه السلام - در ترغيب به جنگ - فرمود : هلا مردم ! كسى كه بايستد ، از چنگ مرگ نرهد وكسى كه از مرگ بگريزد ، آن را عاجز نكند . از مرگ گريز وگزيرى نيست ؛ كسى كه كشته نشود ، مىميرد . همانا برترين مرگ ، كشته شدن است . سوگند به آن كه جان على در دست اوست ، هزار ضربت شمشير آسانتر است از يك بار مردن در بستر .هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 42 / 239 / 45 .
( 2 ) . نهج البلاغة : الكتاب 23 .
( 3 ) . نهج البلاغة : الخطبة 124 .
( 4 ) . شرح نهج البلاغة : 1 / 306 .