2134 . صِفَةُ المُؤمِنِ إذا أصبَحَ
10166 . رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله - لأبي ذر - : يا أبا ذَرٍّ ، إذا أصبَحتَ فلا تُحَدِّثْ نَفسَكَ بِالمَساءِ ، وإذا أمسَيتَ فلا تُحَدِّثْ نفسَكَ بِالصَّباحِ ، وخُذ مِن صِحَّتِكَ قَبلَ سُقمِكَ ، ومِن حَياتِكَ قَبلَ مَوتِكَ ؛ فإنّكَ لا تَدري مَا اسمُكَ غَداً . « 1 »
10167 . الإمامُ عليٌّ عليه السلام - في صفةِ المتّقينَ - : يُصبِحُ وشُغلُهُ الذِّكرُ ، ويُمسِي وهَمُّهُ الشُّكرُ ، يَبِيتُ حَذِراً مِن سِنَةِ الغَفلَةِ ، ويُصبِحُ فَرِحاً بما أصابَ مِن الفَضلِ والرَّحمَةِ . « 2 »
10168 . عنه عليه السلام - أيضاً - : يُمسِي وهَمُّهُ الشُّكرُ ، ويُصبِحُ وهَمُّهُ الذِّكرُ ، يَبِيتُ حَذِراً ويُصبِحُ فَرِحاً ، حَذِراً لِما حُذِّرَ مِنَ الغَفلَةِ ، وفَرِحاً بما أصابَ مِنَ الفَضلِ والرَّحمَةِ . « 3 »
10169 . عنه عليه السلام : إنَّ المؤمنَ لا يُصبِحُ إلّاخائفاً وإن كانَ مُحسِناً ، ولا يُمسِي إلّاخائفاً وإن كانَ مُحسِناً ؛ لأنَّهُ بينَ أمرَينِ : بينَ وَقتٍ قد مَضى لا يَدرِي مَا اللَّهُ صانِعٌ بهِ ، وبينَ أجَلٍ
شرح
2134 . ويژگى مؤمن در بامداد
10166 . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - به أبو ذر - فرمود : اى أبو ذر ! چون صبح كردى به خود وعدهء [ زنده ماندن تا ] شب مده وچون شب را آغازيدى به خود وعدهء صبح مده وپيش از آن كه بيمار شوى ، از سلامت خود استفاده كن وپيش از آن كه بميرى ، از زندگى خود بهرهگير ؛ زيرا نمىدانى كه فردا نام تو چه خواهد بود [ زنده يا مرده ، سالم يا بيمار ] . 10167 . امام علي عليه السلام - در وصف پرهيزگاران - فرمود : صبح را آغاز مىكند در حالي كه كأرش ياد خداست ، وشب را مىآغازد در حالي كه همّ وغمش شكر خداست . شب را با ترسِ از خواب غفلت به سر مىبرد وروز هنگام از فضل ورحمت خدا كه به أو رسيده شادمان است . 10168 . امام علي عليه السلام - نيز در توصيف پرهيزگاران - فرمود : شب را مىآغازد در حالي كه همّ أو شكرگزارى حق است وروز را آغاز مىكند در حالي كه همّ وغمش ياد خداست . شب را با ترس مىگذراند وروز را با شادمانى ؛ ترس از غفلت خويش كه از آن برحذر داشته شده است وشادمانى به سبب فضل ورحمت خدا كه شامل حال أو شده است . 10169 . امام علي عليه السلام : مؤمن صبح خود را نمىآغازد ، مگر آن كه ترسان است هرچند نيكوكار باشد وشب خود را آغاز نمىكند مگر اين كه بيمناك است گرچه كارهاى نيك كرده باشد ؛ زيرا أو ميان دو امر قرار دارد :هامش
( 1 ) . مكارم الأخلاق : 2 / 364 / 2661 .
( 2 ) . بحار الأنوار : 78 / 30 / 96 .
( 3 ) . نهج البلاغة : الخطبة 193 .