1895 . تَصنيفُ السُّنَّةِ
9111 . رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : السُّنَّةُ سُنَّتانِ : سُنَّةٌ في فَريضَةٍ الأخذُ بَعدي بها هُدىً وتَركُها ضَلالَةٌ ، وسُنَّةٌ في غيرِ فَريضَةٍ الأخذُ بها فَضِيلَةٌ وتَركُها غَيرُ خَطيئةٍ . « 1 »
9112 . عنه صلى الله عليه وآله : السُّنَّةُ سُنَّتانِ : مِن نَبِيٍّ أو مِن إمامٍ عادِلٍ . « 2 »
1896 . جَزاءُ مَن سَنَّ سُنَّةً
9113 . رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : مَن سَنَّ سُنَّةً حَسَنةً عُمِلَ بها مِن بَعدِهِ كانَ لَهُ أجرُهُ ومِثلُ اجُورِهِم مِن غَيرِ أن يَنقُصَ مِن اجُورِهم شيئاً ، ومَن سَنَّ سُنَّةً سَيِّئَةً فَعُمِلَ بها بَعدَهُ كانَ علَيهِ وِزرُهُ ومِثلُ أوزارِهِم مِن غَيرِ أن يَنقُصَ مِن أوزارِهِم شيئاً . « 3 »
9114 . الإمامُ الباقرُ عليه السلام : أيُّما عَبدٍ مِن عِبادِ اللَّهِ سَنَّ سُنَّةَ هُدىً كانَ لَهُ أجرٌ مِثلُ أجرِ مَن عَمِلَ بذلكَ مِن غَيرِ أن يُنقَصَ مِن اجُورِهم
شرح
1895 . طبقه بندى سنّت
9111 . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : سنّت دو گونه است : سنّت واجب ، كه پس از من عمل به آن موجب هدايت است وترك آن گمراهى ، وسنّت غير واجب ، كه عمل به آن فضيلت است وترك آن گناه نيست . 9112 . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : سنّت دو نوع است : يا از يك پيامبر است يا از يك پيشواى دادگر .1896 . سزاى كسى كه سنّتى بگذارد
9113 . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : هركه سنّت نيكويى بگذارد كه پس از مرگش بدان عمل شود ، هم اجر خودش را دارد وهم به اندازهء اجر كساني كه به آن عمل مىكنند ؛ بي آن كه از اجر ايشان چيزى كم شود . وهركه سنّت ناپسندى بنهد وپس از مرگش بدان رفتار شود ، گنهكار است وبه اندازهء گناهان كساني كه به آن سنّت عمل مىكنند نيز برايش گناه باشد ؛ بي آن كه از گناه آنان چيزى كم شود . 9114 . امام باقر عليه السلام : هر بندهاى از بندگان خدا سنّت وروشى هدايتگر بگذارد ، اجرش به اندازهء اجر كساني باشد كه بدان عمل مىكنند ؛ بي آن كه از اجر آنان چيزى كاسته شود . وهر بندهاى از بندگانِ خدا ، سنّت وهامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 77 / 161 / 171 .
( 2 ) . كنز العمّال : 910 .
( 3 ) . كنز العمّال : 43079 .