تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الحكمة — صفحة 59

مساهمون:

ص٥٩

1216 . التَّحذيرُ مِنَ الدُّعاءِ بِغَيرِ عِلمٍ

الكتاب :
وَيَدْعُ الْإِنْسانُ بِالشَّرِّ دُعاءَهُ بِالْخَيْرِ وَكانَ الْإِنْسانُ عَجُولًا
. « 1 »
قالَ يا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ فَلا تَسْئَلْنِ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ
. « 2 » الحديث : 5940 . الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : اعرِفْ طُرُقَ نجاتِكَ وهلاكِكَ كي لا تدعُوَ اللَّهَ بشيءٍ منهُ هلاكُكَ وأنتَ تَظُنُّ فيهِ نجاتَكَ ، قالَ اللَّهُ عزّوجلّ :
وَيَدْعُ الْإِنْسانُ بِالشَّرِّ دُعاءَهُ بِالْخَيْرِ وَكانَ الْإِنْسانُ عَجُولًا
. « 3 »

1217 . النَّهيُ عَنِ الدُّعاءِ لِلظّالِمينَ وَالكُفَّارِ

الكتاب :
ما كانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كانُوا أُولِي قُرْبى مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحابُ الْجَحِيمِ * وَما كانَ اسْتِغْفارُ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ
شرح

1216 . بر حذر داشتن از دعاى ناآگاهانه

قرآن : « وآدمي به دعا شرّى را مىطلبد چنان كه گويى به دعا خيرى را مىجويد . وآدمي شتابزده است » . « گفت : اى نوح ! أو از خاندان تو نيست ، آن عملي است ناصالح كه از سر ناآگاهى از من چيزى بخواهى . بر حذر مىدارم تو را كه از مردم نادان باشى » . حديث : 5940 . امام صادق عليه السلام : راههاى نجات ونابودى خودت را بشناس ، تا مبادا از خدا چيزى را به گمان اين كه نجات تو در آن است بخواهى ، حال آن كه سبب نابودى تو مىشود . خداوند عزّوجلّ فرموده است : « انسان به دعا شرّى را مىطلبد چنان كه گويى به دعا خيرى را مىجويد . وآدمىشتابزده است » .

1217 . نهىاز دعاكردن براي ستمگران وكافران

قرآن : « نبايد پيامبر وكساني كه ايمان آورده‌اند براي مشركان ، هر چند خويشاوندان باشند - پس از آن كه دانستند به جهنم مىروند - طلب آمرزش كنند . آمرزش خواستن إبراهيم براي پدرش ، نبود مگر به خاطر وعده‌اى كه به أو داده بود . وچون براي أو
هامش
( 1 ) . الإسراء : 11 . ( 2 ) . هود : 46 . ( 3 ) . بحار الأنوار : 93 / 322 / 36 .