صَدرِكَ ، فلا تَذكُرْهُ كما يَذكُرُهُ الجاهِلُ عِندَ الكَلبِ اللّهُمَّ أخزِهِ ، وعِندَ الخِنزيرِ اللّهُمَّ أخزِهِ . « 1 »
6709 . عنه صلى الله عليه وآله : قالَ إبليسُ : يا ربِّ لَيسَ أحَدٌ مِن خَلقِكَ إلّاجَعَلتَ لَهُم رِزقاً ومَعيشَةً فما رِزقِي ؟ قالَ : ما لَم يُذكَرْ علَيهِ اسمِي . « 2 »
6710 . الإمامُ عليٌّ عليه السلام : سامِعُ ذِكرِ اللَّهِ ذاكِرٌ . « 3 »
6711 . بحار الأنوار عنهم عليهم السلام : إنَّ في الجَنَّةِ قِيعاناً ، فإذا أخَذَ الذاكرُ في الذِّكرِ أخَذَتِ المَلائكةُ في غَرسِ الأشجارِ ، فربَّما وَقَفَ بعضُ الملائكةِ فيقالُ لَهُ : لِمَ وَقَفتَ ؟ فيقولُ : إنّ صاحِبِي قد فَتَرَ ، يَعني عَنِ الذِّكرِ . « 4 »
شرح
دل تو باشكوه وجلال باشد ، پس أو را چنان ياد مكن كه نادان ياد مىكند و [ تنها ] هنگام ديدن سگ يا خوك مىگويد : خدايا ! خوارش كن .
6709 . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : إبليس عرض كرد :
پروردگارا ! براي هر يك از آفريدههايت روزى ومعيشتى قرار دادهاى ، روزى من چيست ؟ فرمود : هر چه نام من بر آن برده نشود .
6710 . امام علي عليه السلام : شنوندهء ياد خدا [ نيز ] ذاكر است .
6711 . بحار الأنوار : از معصومان عليهم السلام نقل شده است كه : در بهشت دشتهايى است كه هرگاه ذاكر شروع به ذكر گفتن كند ، فرشتگان در آنها شروع به كاشتن درخت كنند . گاه فرشتهاى دست از كار مىكشد ، پس به أو گفته مىشود : چرا ايستادهاى ؟
مىگويد : دوستم دست كشيده است ، منظور دست كشيدن ذاكر از گفتن ذكر خداست .
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 77 / 82 / 2 .
( 2 ) . كنز العمّال : 1917 .
( 3 ) . غرر الحكم : 5579 .
( 4 ) . بحار الأنوار : 93 / 163 / 42 .