يَلْبَسُهُ ، وزَوجَةٌ صالِحَةٌ تُعاوِنُهُ ويُحْصِنُ بها فَرْجَهُ . « 1 »
839 : ما يُحاسَبُ عَلَيهِ
الكتاب :
« ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ » .
« 2 »
الحديث :
4020 رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : لا تَزولُ قَدَما عَبدٍ يَومَ القِيامَةِ حتّى يُسألَ عَن أربَعٍ : عَن عُمرِهِ فيما أفْناهُ ، و ( عَن ) شَبابِهِ فيما أبْلاهُ ، وعَن مالِهِ مِن أينَ اكْتَسَبهُ وفيما أنْفَقَهُ ، وعَن حُبِّنا أهلَ البَيتِ . « 3 »
4021 . الكافي عن أبي خالدٍ الكابُليِّ : دَخَلتُ على أبيجعفرٍ عليه السلام فَدعا بالغَداءِ ، فأكَلْتُ مَعهُ طَعاماً ما أكَلْتُ طَعاماً قَطُّ أنْظَفَ مِنهُ ولا أطْيَبَ ، فلَمّا فَرَغْنا مِن الطَّعامِ قالَ : يا أبا خالدٍ ، كيفَ رَأيتَ طَعامَكَ ، أو قالَ :
طَعامَنا ؟ قلتُ : جُعِلتُ فِداكَ ، ما رأيتُ أطْيَبَ مِنهُ ولا أنْظَفَ قَطُّ ، ولكنّي ذَكَرتُ الآيةَ الَّتي في كتابِ اللَّهِ عزّوجلّ :
« . . . ثُمَّ
شرح
وجود أو ، از آلوده شدن به گناه محفوظ مىماند .
839 : آنچه مورد بازخواست قرار مىگيرد
قرآن : « سپس به يقين درآن روز از نعمت باز خواست مىشويد » . حديث : 4020 . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : در روز قيامت ، بنده قدم از جاى خود بر ندارد تا آن گاه كه از چهار چيز باز خواست شود : از عمرش ، كه در چه راهى صرف كرده است ؟ از جوانيش ؛ كه در چه راهى به سر آورده است ؟ از مالش ؛ كه از كجا آورده ودر كجا خرج كرده است ؟ واز دوستى ما خاندان . 4021 . الكافي - به نقل از أبو خالد كابلى - : خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم . دستور داد صبحانه آوردند من نيز با آن حضرت غذا خوردم ، غذايى كه تا آن وقت به آن خوبى وخوشمزگى نخورده بودم . وقتي از خوردن دست كشيديم فرمود : اى أبو خالد ! غذايت - يا فرمود : غذاى ما - را چگونه يا فتى ؟ عرض كردم : قربانت گردم . هرگز غذايى به اين خوبى وخوشمزگى نديدهام ؛ اما اين آية از كتاب خدا به يادم آمد :هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 7 / 265 / 23 .
( 2 ) . التكاثر : 8 .
( 3 ) . الخصال : 253 / 125 .