تَرُدَّ ما شاعَ في السّماواتِ مِن تَلَأْلُؤِ نُورِ القَمَرِ . « 1 »
5107 . عنه عليه السلام : ونَظَمَ بِلا تَعْليقٍ رَهَواتِ فُرَجِها ، ولاحَمَ صُدوعَانْفِراجِها ، ووَشَّجَ بَيْنها وبينَ أزْواجِها ، وذَلّلَ للهابِطينَ بأمْرِهِ ، والصّاعِدينَ بأعْمالِ خَلقِهِ ، حُزُونَةَ مِعراجِها ، وناداها بعدَ إذْ هِي دُخَانٌ فالْتَحَمَتْ ( فالْتَجَمَتْ ) عُرى أشْراجِها ، وفَتَقَ بَعدَ الارْتِتاقِ صَوامِتَ أبْوابِها ، وأقامَ رَصَداً مِنَ الشُّهُبِ الثَّواقِبِ على نِقابِها ، وأمْسَكَها مِن أنْ تَمورَ في خَرْقِالهَواءِ بأيْدِهِ ، وأمَرَها أنْ تَقِفَ مُسْتسلِمةً لأمرِهِ .
وجَعلَ شَمْسَها آيةً مُبْصِرةً لِنَهارِها ، وقَمَرَها آيةً مَمْحُوَّةً مِن لَيلِها ، وأجْراهُما في مَناقِلِ مَجْراهُما ، وقدَّرَ سَيْرَهُما ( مَسيرَهُما ) في مَدارِجِ دَرَجِهِما ، لِيُميَّزَ بينَ اللّيلِ والنَّهارِ بِهِما ، ولِيُعْلَمَ عدَدُ السِّنِينَ والحِسابُ بمَقادِيرِهِما .
ثُمَّ عَلَّقَ في جَوِّها فَلَكَها ، وناطَ بها زِينَتَها ، مِن خَفِيّاتِ دَرارِيِّها ، ومَصابِيحِ كَواكِبِها ، ورمَى مُسْتَرِقِي السَّمعِ
شرح
توانايى محو درخشش نور پراكندهء ماه در آسمان را ندارد .
5107 . امام علي عليه السلام : راههاى گشادهء آسمانها را ، بي آن كه به جايى پيوسته باشد ، منظم ساخت وشكافهاى وسيعش را به هم پيوست وهر آسمانى را با آسمانهاى ديگر مرتبط كرد ودشوارى [ آمد وشد ] آن را براي فرود آيندگان به فرمان أو ، وبالا روندگانى كه اعمال وكردار بندگان را مىبرند ، آسان نمود وچون آسمانها از دود وبخار بودند ، ندا داد تا قطعههاى پراكندهء آن به هم پيوستند وگرد آمدند وپس از جمع شدن وگرد آمدن ، درهاى بستهء آنها را گشود واز ستارههاى درخشان ، بر راههاىِ آسمان نگهبان گماشت وبا قدرت خويش از به جنبش درآمدن آنها در فضاى باز ، جلوگيرى كرد وبفرمود تا در جاى خويش بايستند وبه امر أو تسليم باشند .
خورشيد آسمان را نشانهاى روشنگر براي روز ، وماه آن را كه نورش محو مىشود ، آيتي براي شب قرار داد وآنها را در مسيرشان روانه ساخت وحركت آنها را درمنازل وراههايى كه بايد طي كنند تعيين نمود ، تا با سير آنها ، شب وروزمشخص وشمار سألها وحساب كارها دانسته شود .
سپس ، فلك را در فضا معلّق نگهداشت وزينتهايش را به آن آويخت كه عبارتند از : ستارگانى نهان چونان دُرّ سفيد وستارگانى همانند چراغِ روشن ونيز
هامش
( 1 ) . نهج البلاغة : الخطبة 182 .