المؤمنِ في حاجَتِهِ أو مُسَلِّماً فحَجَبَهُ ، لَم يَزَلْ في لَعْنةِ اللَّهِ إلى أنْ حَضَرَتْهُ الوَفاةُ . « 1 »
4642 . عنه عليه السلام : أيُّما مؤمنٍ كانَ بَيْنَهُ وبينَ مؤمنٍ حِجابٌ ضَرَبَ اللَّهُ عزّوجلّ بَينَهُ وبينَ الجَنّةِ سَبعينَ ألفَ سُورٍ ، ما بَينَ السُّورِ إلى السُّورِ مَسيرَةُ ألفِ عامٍ . « 2 »
969 : مَن كَسا أخاهُ المُؤمِنَ
4643 . رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : مَن كسا أخاهُ المؤمنَ مِن عُرْيٍ كَساهُ اللَّهُ مِن سُنْدُسِ الجَنّةِ وإسْتَبْرَقِها وحَريرِها ، ولَم يَزَلْ يَخوضُ في رِضْوانِ اللَّهِ ما دامَ على المَكْسُوِّ مِنهُ سِلْكٌ . « 3 »
4644 . الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَن كسا مؤمناً ثَوْباً مِن عُرْيٍ كَساهُ اللَّهُ مِن إسْتَبْرَقِ الجَنّةِ . ومَن كسا مؤمناً ثَوْباً مِن غِنىً لَم يَزَلْ في سِترٍ مِن اللَّهِ ما بَقِيَ مِن الثَّوبِ خِرْقَةٌ . « 4 »
4645 . عنه عليه السلام : مَن كسا أخاهُ كِسْوَةَ شِتاءٍ أو صَيْفٍ كانَ حَقّاً على اللَّهِ أنْ يَكْسُوَهُ مِن ثِيابِ الجَنّةِ ، وأنْ يُهَوِّنَ علَيهِ سَكَراتِ المَوتِ ،
شرح
خود ، يا براي سلام واحوالپرسى نزد برادر مؤمن خود رود وأو خود را از وى مخفى كند ، تا زنده است ، پيوسته در لعنت خدا باشد .
4642 . امام صادق عليه السلام : هر مؤمني كه خود را از دسترس مؤمن ديگر دور نگه دارد ، خداوند عزّوجلّ ميان أو وبهشت هفتاد هزار حصار بكشد ، كه ميان هر حصار با حصار ديگر ، هزار سال راه است .
969 : كسى كه برادر مؤمن خود را بپوشاند
4643 . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : هر كه برادر مؤمن برهنهء خود را بپوشاند خداوند از ديباى نازك وديباى ستبر وحرير بهشت بر تن أو كند ، وتا زماني كه نخى از آن جامه باقي است ، پيوسته أو در رضوان الهى غوطهور باشد . 4644 . امام صادق عليه السلام : هركه مؤمن برهنهاى را بپوشاند ، خداوند ديباى ستبر بهشتى بر تن أو كند وهر كه جامهاى بر تن مؤمني كند ، تا تكّهاى از آن جامه باقي است ، پيوسته أو در پوشش وستر الهى باشد . 4645 . امام صادق عليه السلام : هر كه لباسى زمستانى يا تابستانى به برادر خود بپوشاند ، بر خداست كه از جامههاى بهشت برتن أو كند وسختيهاى مردن را بر وى آسان گرداند ودر قبرش بر أو گشايش دهد وآنهامش
( 1 ) . الاختصاص : 31 .
( 2 ) . الكافي : 2 / 364 / 1 .
( 3 ) . بحار الأنوار : 77 / 192 / 11 .
( 4 ) . الكافي : 2 / 205 / 5 .