أهلِ الحاجَةِ مِن أهلِ المَدينَةِ فَقَسَّمَهُ فيهِم وَلا يَعرِفونَهُ فَلَمّا مَضى أبو عَبدِاللَّهِ عليه السلام فَقَدوا ذلك فَعَلِموا أنَّهُ كانَ أبا عَبدِاللَّهِ عليه السلام . « 1 »
1166 . ثواب الأعمال عن مُعلّى بنِ خُنَيسٍ : خَرَجَ أبو عَبدُاللَّهِ عليه السلام في لَيلَةٍ قَد رَشَّتِ السَّماءُ وَهُوَ يُريدُ ظُلَّةَ بَني ساعِدَةٍ فَأتبَعتُهُ فَإذا هُوَ قَد سَقَطَ مِنهُ شَيءٌ فَقالَ : بِسمِ اللَّهِ اللَّهمَّ رُدَّ عَلَينا ، قالَ : فَأتَيتُهُ فَسلَّمتُ عَلَيهِ فَقالَ :
أنتَ مُعلّى ؟ قُلتُ : نَعَم جُعلتُ فِداكَ ، فَقالَ لي : الَتمِس بِيَدِكَ فَما وَجَدتَ مِن شَيءٍ فَادفَعهُ إلَيَّ قالَ : فَإذا أنا بِخُبزٍ مُنتَثِرٍ ، فَجَعلتُ أدفَعُ إلَيهِ ما وَجَدتُ ، فَإذا أنا بِجِرابٍ مِن خُبزٍ فَقُلتُ : جُعلتُ فِداكَ أحمِلهُ عَنكَ ؟ فَقالَ : لا أنا أولى بِهِ مِنكَ وَلكِن امضِ مَعي ، قالَ : فَأتَينا ظُلَّةَ بَني ساعِدَةٍ فَإذا نَحنُ بِقَومٍ نيامٍ فَجَعَلَ يَدُسُّ الرَّغيفَ وَالرَّغيفَينِ تَحتَ ثَوبِ كُلَّ واحِدٍ مِنهُم حَتّى أتى عَلى آخِرَهُم ثُمَّ انصَرَفنا فَقلتُ : جُعلتُ فِداكَ يَعرِفُ هؤلاءِ الحقَّ ، فَقالَ : لَو عَرَفوا لَواسَيناهُم بِالدِّقَّةِ . « 2 »
شرح
مىبرد وميان آنان تقسيم مىكرد ومردم أو را نمىشناختند . وقتي أبو عبداللَّه عليه السلام درگذشت ، اين كمكها قطع شد ونيازمندان مدينه فهميدند كه آن شخص ، حضرت صادق عليه السلام بوده است .
1166 . ثواب الأعمال - به نقل از معلّى بن خنيس - :
أبو عبد اللَّه عليه السلام در يك شبى كه باران نم نم مىباريد ، منزل خود را به قصد صُفّهء ( سايبان ) بنى ساعده ترك كرد . من به دنبال آن حضرت به راه افتادم . ناگاه چيزى از دستش افتاد ، گفت : بسم اللَّه ، خدايا آن را به ما برگردان . من خود را به ايشان رساندم وسلام كردم . فرمود : تويى مُعلّى ؟ عرض كردم : آرى ، فدايت شوم . فرمود : با دستت جستجو كن واگر چيزى يا فتى آن را به من بده . من تكّههاى نان پراكندهاى را پيدا كردم وآن را به طرف حضرت بردم كه به ايشان بدهم . ديدم انبان نانى بر دوش دارد .
عرض كردم : فدايت شوم ، اجازه مىدهيد من حملش كنم ؟ فرمود : نه ، من خود سزاوارتر به اين كارم ؛ امّا با من بيا . به صُفّهء بنى ساعده رسيديم ، ديديم عدّهاى خوابيدهاند . حضرت ، زير جامهء هر يك از آنها يكى دو گردهء نان مىگذاشت تا به آخرين نفر آنها رسيد . آن گاه برگشتيم . من عرض كردم : فدايت شوم ، اينها حق را مىشناسند ( به امامت شما معتقدند ) ؟ فرمود : اگر مىشناختند ، آرد هم به آنها مىداديم .
هامش
( 1 ) . الكافي : 4 / 8 / 1 .
( 2 ) . ثواب الأعمال : 173 / 2 .