اول وقت در مسجد بر رسول اكرم ( ص ) وارد شدم كه هيچ كس جز رسول اكرم و على ( ع ) كه در كنار او نشسته بود در مسجد ديده نميشد ، از خلوت مسجد استفاده كردم و عرضه داشتم : يا رسول الله پدر و مادرم فدايت ممكنست مرا وصيّتى سودمند فرماييد فرمود :
اى ابى ذر كه تو در نزد ما محترم و از اهل بيتى ، و من اينك ترا وصيتى ميكنم نگهبان آن باش كه اين وصيت جامع همهء راههاى خير و سعادت است و اگر آن را به كار بندى كفيل تو خواهد بود .
اى ابا ذر : خدا را چنان پرستش كن كه او را مىبينى و اگر تو او را نمىبينى او ترا مىبيند ، بدان كه قدم اول عبادت و بندگى آفريدگار شناسايى اوست ، و خداوند اول است قبل از همه چيز كه هيچ چيز پيش از او نبوده و فرد است كه دوم براى او نمىباشد و باقى است كه آخرى براى او تصور نميرود ، بوجود آرندهء آسمانها و زمين و آنچه در آنهاست مىباشد و او خداوند لطيف و خبير است و بر همهء كارها تواناست ، بعد ايمان به من و اقرار باينكه خداوند متعال مرا بر همهء مردم جهان بشير و نذير و دعوتكننده بسوى خدا و چراغى نور بخش فرستاده ، بعد اهل بيت مرا ( كه خداوند هر نوع آلودگى ( گناه و اخلاق و لغزش و اشتباه ) را از ايشان برده ) دوست بدار .
بدان اى ابا ذر كه خداوند اهل بيت مرا در ميان امّت من چون كشتى
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 449
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤٤٩