كردن بدنياى فريبنده و رو آوردن به جهان ابدى و پاينده ، و آمادگى براى مرگ قبل از رسيدن آن ، و آنكه نسبت به دنيا بىميل و زاهد شود آرزوهايش كوتاه شود و دنيا را باهلش واگذارد .
يا ابن مسعود : مراد از گفتهء حقتعالى : ( * ( لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ) * ) يعنى شما را بيازمايد كه كدام در دنيا زاهدتر و به آن بىرغبت تريد كه دنيا خانهء فريب است و خانه كسى كه خانه ندارد و ثروت دنيا را جمع مىكند كسى كه عقل ندارد ، احمقترين مردم آن كس است كه بدنبال دنيا بيفتد ، خداوند متعال فرمايد : ( بدانيد كه زندگى دنيا عبارت است از بازى و بيهودگى ، و خود آرائى و فخر فروشى و افزونطلبى در ثروت و فرزند مانند بارانى كه ببارد و سبزه حاصل از آن كافران را به شگفت آرد ولى چيزى نپايد كه همه زرد و پژمرده گردد ، و از بين برود ، و در آخرت عذاب شديدش باقى ماند ) و فرمود : ( يحيى را در كودكى حكم و فرمان داديم ) يعنى زهد بخشيديم ، و بموسى فرمود : ( هيچ زينتكننده اى
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 415
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤١٥