تب ربعيّه ( تبى كه دو روز در ميان عارض مىشود )
بنويسند و بر بازو ببندند : ( * ( بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) * ) ( و اگر قرآنى . . . . تا آخر آيه ) ( اى شفا دهنده اى كفايتكننده ، اى عافيت بخشنده ، و به حق قرآن را فرستاديم و به حق فرود آمد ، بنام فلان كس به * ( بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) * ، و به الله و از جانب الله و بسوى الله و پيروزى جز از خدا نيست ) .
( ديگر ) [ ( ايضا براى تب ) ]
بر كتف بيمار نوشته شود ( به * ( بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ ) * . . . تا آخر ) كه دردى باقى نماند ، به پروردگار مردم ، برو اى بيمارى و درد برو ، دردم را شفاء ده كه جز شفاء تو شفائى نيست ( خداوندا استخوانم سست گشته . . . )
( براى شفاء تب با لرز )
( باسم الله - * ( مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ ) * ) ( و بين