پناه و عزت و قدرت خدا و عظمت خدا ، و سلطنت خدا و جمال حق و جلال حق و رسول خدا و عترت او ( ص ) و اولياء خدا ( ائمه ) از شرّ آنچه در بيم و هراسم ، و شهادت مىدهم كه خدا بر همه چيز توانا است و هيچ حول و قوّه اى نيست مگر از جانب خداى علىّ و عظيم و درود بر محمّد و آل او ، خداوندا به شفاء خودت شفايم ده و به داروى خودت درمانم كن ، و از بلايت عافيتم بخش ( برحمتت اى ارحم الراحمين ) .
( روايتى ديگر )
فرمود سر در گريبان ميبرى و اذان و اقامه ميگوئى و حمد و معوّذتين ميخوانى و توحيد را سه بار ميخوانى و آيه آخر سوره حشر را سه بار مىخوانى و ميگوئى : ( خود را به پناه . . . تا آخر دعاء قبل ) .
از امام ششم ( ع ) : مردى به حضرت صادق ( ع ) شكايت كرد كه تب بيچارهام كرده ، امام ( ع ) فرمود : آية الكرسى را در ظرفى بنويس و آن را با جرعه اى بشوى و بياشام .