از امام صادق ( ع ) : بنده اى كه زياد استغفار گويد ، نامه عملش چون بالا رود درخشان باشد .
نبى اكرم ( ص ) از هيچ مجلسى اگر چه مختصر بود برنمىخاست مگر آنكه 25 بار استغفار مىنمود و از قسمهاى حضرت اين بود ( نه ، استغفر الله ) .
از امام صادق ( ع ) : توبه كننده از گناه چون كسى است كه گناه ندارد ، و آن كس كه به گناه ادامه دهد و استغفار گويد ، چون مسخره كنندگان است .
از امام ششم ( ع ) : اگر بنده اى گناه كند و نعمت تازه اى به او رسد و استغفار را ترك نمايد ، مورد ريش خند و انتقام الهى است .
و نيز فرمود : هر مؤمنى كه گناه كند از صبح تا شام به او مهلت داده شود اگر توبه كند گناه او نوشته نشود .
و فرمود : خداوند پس از بيست و چند سال گناه بنده را به خاطرش
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 104
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص١٠٤