امير مؤمنان ( ع ) فرمود : در زمين دو وسيله براى امان از عذاب الهى است ، يكى از آن دو از دست رفته ، و اينك بدوّمى متمسّك شويد ، امّا امان اوّلى رسول اكرم ( ص ) است ، ولى امان دوّم استغفار است ، كه خداوند متعال گويد ( خداوند ايشان را عذاب نكند كه تو در بين ايشان هستى ، و در حالى كه استغفار مىكنند ) و در دنيا جز براى دو كس خير وجود ندارد : كسى كه چون گناهى مرتكب شود آن را با توبه جبران كند ، و كسى كه به كارهاى نيك دست يازد هر كه توبه كند از قبول توبه محروم نماند ، و هر كه استغفار كند از مغفرت محروم نگردد ، و تصديق اين سخن در كلام الهى است : ( هر كه بدى كند يا به خود ستم روا دارد ( گناه نمايد ) ، و سپس استغفار نمايد ، خداوند را غفور و رحيم خواهد يافت - النساء / 110 ) و فرمود : ( توبه براى كسانى است كه از روى نادانى گناهى كنند و سپس به زودى توبه نمايند ، اينهايند كه خداوند توبه ايشان را قبول فرمايد ، كه خداوند دانا و حكيم است - النساء / 21 ) .
از امام صادق ( ع ) : نبى اكرم ( ص ) هر روز / 70 بار استغفار ميكرد پرسيدند چه ميگفت ؟ فرمود : ميفرمود : 70 بار ( استغفر الله ) و / 70 بار
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 106
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص١٠٦