بطور كامل پاك نشود ، و گشنيز حيض را برانگيزد و زايمان را مشكل كند ، و سيب ترش حيض را قطع نمايد و بيمارى پديد آرد . بعد فرمود : يا على ! در اول و وسط و آخر ماه آميزش مكن كه جنون و جذام و خلى و نقصان بزن و فرزند ( اگر درست شود ) روى آرد .
بعد از ظهر آميزش مكن ، كه اگر فرزندى پاگيرد ، ( احول ) دو بين باشد ( از اين رو كه در چشم او پيچ و تابى ايجاد شود ) و شيطان از دو بين خوشنود شود .
بهنگام آميزش سخن مگو ، كه اگر فرزندى در آن حال پاگيرد از لال شدن ايمن نباشد ، و كسى در عورت همسر ننگرد كه نگاه به عورت موجب نابينائى فرزند شود .
با همسر خود به ياد و ميل زن ديگر جماع مكن ، كه ميترسم اگر فرزندى پاگيرد ، ديوانه و ابنه ، و در صفت زنان باشد .
يا على : آنكه جنب و با همسرش در بستر است ؛ قرآن نخواند ، كه ميترسم آتشى
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 400
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤٠٠