تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 280

مساهمون:

ص٢٨٠
روزىهاى الهى است كه شكرش بر شما واجب مىباشد ، با نعمتها پيش از آنكه از دستتان برود خوب رفتار كنيد كه نعمتها از دست ميرود و هرطور كه صاحب نعمت با آنها رفتار كرده شهادت مىدهد هر كس از خدا به روزى كم قانع و خشنود باشد خداوند به عمل كم از او راضى خواهد بود . بپرهيزيد از كوتاهى در وظيفه كه موجب حسرت مىشود در وقتى كه حسرت سودى نبخشد چون در ميدان جنگ با دشمن روبرو شويد كم - حرف بزنيد ، و خدا را بسيار به ياد آريد و بدشمن پشت نكنيد كه خدا را بغضب آريد ، و هر كس مىخواهد بداند كه مقام و منزلتش در نزد خدا چونست ، بنگرد كه وقت گناه كردن خداوند در نظرش چگونه است ، كه اگر منزلت خدا در نزد او چندان بزرگست كه مانع گناه او مىشود مقام او نيز در نزد خدا همين طور مىباشد . مروك بن عبيد گويد ، از حضرت صادق ( ع ) ، پرسيدم : كسى از مزرعه گندمى مىگذرد ميتواند سنبلى از آن بردارد ؟ فرمود : نه . گفتم يك سنبل ارزشى ندارد ، فرمود : اگر هر عابرى سنبلى از مزرعه بردارد چيزى از مزرعه باقى نخواهد ماند . از فضل بن يونس ، وى گويد : روزى خادم منزل به من وارد شد و گفت : مردى بنام