بيرون رفتن آنان ، حضرت دستور داد براى خانوادههاى بينوايى كه هر سال خرما مىفرستادند به قدر قيمت آن از آن پولها بفرستند ( 1 ) ، ( در آخر اين حديث ) امام صادق ( ع ) فرمود : دوست ندارم كه غير از اين روايت كنند . مختار تمار گويد : وقتى در مسجد كوفه بيتوته مىنمودم ، و پس از آن به رحبه ميرفتم ، و در آنجا منزل مىگرفتم ، و نان مورد نياز را از بقال محل كه از اهل بصره بود مىخريدم ، روزى از خانه بيرون رفتم ، فردى از پشت سر آواز داد كه شلوار خود را كوتاهتر كن كه هم تميزتر و هم به تقوا نزديكتر است ( يعنى از كبر دور تر ميشوى ) ، پرسيدم اين آقا كيست ؟ گفتند على ( ع ) است ، بدنبال حضرت راه افتادم ، امام ( ع ) رفت تا ببازار شتر فروشان رسيد ، در آن جا ايستاد و فرمود : اى بازرگانان ! از قسم دروغ بپرهيزيد ، كه قسم دروغ سرمايهء شما را تباه مىسازد ، و بركت را از بين مىبرد ، بعد از آنجا گذشت ، و بسوى خرما فروشان رفت ، در آنجا كنيزكى را
هامش
( 1 ) شايد مراد امام ( ع ) از اين عمل اين بوده كه بمردم بفهماند اولا از بيت المال مصرف نميكند و ثانيا با كد يمين به ديگران رسيدگى مىكند و كل بر ديگران نيست .