حضرت صادق ( ع ) ، از امير مؤمنان ( ع ) : هر كه از دنيا باندازهء ضرورت قانع و خشنود گردد ، كمترين مقدار او را بسنده است ، و هر كه از دنيا به قدر لازم راضى نباشد ، هيچ مقدار او را كفايت نكند . عبد الاعلى گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : مردم ترا بسيار ثروتمند ميدانند ، فرمود : از اين امر نگران نيستم ، امير مؤمنان ( ع ) روزى بجمعى از قريش مىگذشت ، و پيراهنى پاره و وصله دار بتن داشت ، آنها بهم گفتند على ( ع ) تهيدست گشته ، اين سخن به گوش حضرت رسيد ، به متصدى صدقات خود فرمود : كه همه محصول خرماى امسال را جمع كند ، و يك جا بفروشد و نقد نمايد ، متصدى دستور حضرت را عملى كرد و پول آنها را خدمت حضرت آورد ، امام ( ع ) پولها را در همان انبار خرما ريخت ، و به كارگزارش گفت : چون از تو خرما خواستم پول را با پا پراكنده كن و بپاش ، در اين موقع بدنبال يكى از آن افراد قريش فرستاد ، و در حضور آنها از كارگزار خود خرما طلبيد وى درهمها را با پا پخش نمود ، مردان قريش پرسيدند ، يا ابا الحسن اين همه اموال از كجا آمده . فرمود : اين مال كسى است كه مال ندارد و تنگدست شده است ، پس از
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 188
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص١٨٨