پيغمبر ( ص ) و حسين ( ع ) و حضرت باقر ( ع ) با وسمه ( گياهى است كه براى رنگ موى به كار رود از برگ نيل ) رنگ مىبستند . معاوية بن عمار گويد : حضرت باقر ( ع ) را ديدم كه بحناء رنگ بسته بود . ابى الصباح گويد : اثر حناء را در دستان حضرت باقر ( ع ) ديدم . حضرت صادق ( ع ) ، ريشهاى خود را با خطمى و حنا رنگ ميكرد ، و مىفرمود :
حناء پيرى را ميبرد و به آبرو و رونق انسان مىافزايد . حسن بن زيات گويد : مردى بصرى با من مجالست داشت ، و همواره با او بودم تا به تشيع گراييد . من وصف او را براى حضرت باقر ( ع ) مىنمودم ، و به مكه رفتيم ، چون مناسك را بانجام رسانيديم ، به مدينه رفتيم ، و از امام ( ع ) اجازه ورود خواستيم ، اجازه داد . وارد شديم . اطاقى آراسته ديديم ، و حضرت لباسى خوشرنگ پوشيده بود ، حنا بسته و سرمه كشيده و محاسن را اصلاح نموده ، رفيق من همچنان به امام و اطاق نظاره مىكرد ، چون برخاستيم ، حضرت فرمود : حسن ، چون ان شاء الله فردا شود با رفيقت نزد ما آييد ، فردا به رفيقم گفتم ، برويم به خانه امام ( ع ) . مرد گفت تو برو و مرا رها كن ، گفتم مگر هر دوى ما را دعوت نكرد ؟ و چندان اصرار كردم كه قبول كرد ، و چون بر حضرت وارد شديم در خانهء امام ( ع ) جز ريگ و شن چيزى نبود ، و
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 152
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص١٥٢