روشنترين انبوههاى كروى امگا سنتاورى « 1 » و 47 توكانا « 2 » در قسمت جنوبي آسمان قرار داشته وبا چشم غير مسلح به صورت ستارههاى مهآلود ديده مىشوند .
روشنترين انبوه كروى در قسمت شمال آسمان مسيه 13 « 3 » ( نامگذارى شده ( عكس مجاور 13
M
) به اسم منجم فرانسوى كه كاتالوگى براي انبوهها وابرها منتشر كرده است ) ، در صورت فلكى هركول مىباشد . انبوههاى ستارهاى كروى شامل مههاى پراكنده نبوده ، بلكه فقط داراى ستاره هستند . با اينكه أكثر آنها بسيار دور هستند فاصله آنها نسبتا خوب توسط اچ . شيپلى تعيين شده است . أكثر انبوههاى كروى شامل ستارههايى با روشنايى ظاهري ( ومطلق ) متغير هستند . ضمنا كشف گرديده كه متغيرهاى نوع انبوهى « بزرگى مطلق متوسطى برابر 0 / 0 دارند . اگر بزرگى ظاهري متوسط آنها معلوم باشد مىتوان فاصله آنها را به طريق معمول حساب كرد . مثلا بزرگى ظاهري متوسط متغيرها در 13
M
برابر 15 + مىباشد . در فاصله حقيقي خود از خورشيد به اندازه 15 0 - 15 واحد بزرگى ضعيفتر از حالتي هستند كه در فاصله معيارى 10 پارسك قرار داشته باشند . ولى 15 واحد بزرگى ( 5 + 5 + 5 ) معادل نسبت شدتي برابر 6 10 - است چون شدت نور متناسب با توان دوم مسافت كاهش مىيابد بايستى فاصله 13
M
برابر 1000 3 10 مرتبه از فاصلهء معماري 10 پارسك باشد .
پارسك 1000 فاصله 13
M
« 4 »
هامش
( 1 )w centauri.
( 2 ) .74 tucanae.
( 3 )messier13 .
( 4 ) از كتاب مباني نجوم ، ص 357 .