در ادامه آية مىفرمايد .
قَوْلُهُ الْحَقُّ
، گفتار خداوند حق است همان گونه كه حقايق آسمانها به همانطورىكه هست مصداق بحق است . قدرت فرمان وگفتار خداوند نيز حقيقت محض است موقعى كه مىگويد : باش ، گفتارش بدون چون وچرا جامه عمل مىپوشد . اين جمله هم معطوف است به
( يَوْمَ يَقُولُ
- در
كُنْ فَيَكُونُ )
وهم اشاره است به جمله بعدى آية
( يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ )
كه مىفرمايد :
وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ
.
ودر آن روز كه در صور دميده مىشود قيامت برپا مىگردد . چون حكومت مطلق ومالكيت مخصوص ذات پاك اوست همانطورىكه قدرت كلام وفرمان خداوند آنچنان عظيم وقاطع است كه با گفتن ( كن ) پس ( يكون ) شده همه چيز مورد نظر به وجود مىآيد . در آستانه قيامت نيز با قدرت همان ( قوله الحق ) فرمان
( يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ )
ساختار نظام عالم نيز به هم مىخورد وزمين منهدم ومنفجر مىگردد ، نظام منظومه شمسي دگرگون مىشود وشيرازهء نظام فلكى سيارات از هم گسيخته واز مدارات خود خارج وبعضا متلاشى مىشوند .
( وَإِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ )
و . . . و . . . وسپس در فرمان نفخ صور دوم مجددا همه انسانها زنده ومبعوث مىشوند ومجددا زمين با مكانيزم ديگرى شكل گرفته وساخته مىگردد وآنگاه در روز محشر دادگاه عدل الهى برپا مىشود ، همه اين تحولات فقط با يك گفتار ومشيت أو ( قوله الحق ) انجام گرفته ، ميليارد ميليارد تغيير وتحولات صورت مىگيرد .
وشايان ذكر است كه در هر دو فرمان چه در
« يَوْمَ يَقُولُ كُنْ فَيَكُونُ »
وچه
« يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ »
در داخل همين يك آية كلمه يوم را بكار برده كه نشانگر آن است كه انهدام وانفجار ومرگ وپايان هم در يك زمان آنى صورت نمىگيرد ، بلكه مدت وزمان طولانى لازم است تا
« كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ »
انجام گيرد ودوره زيادى هم طول مىكشد تا مجددا همه چيز بازسازى گشته ومردگان هم زنده شوند . در اين امر چگونه وچطور وكي وچه مدت انجام مىگيرد ، سپس مىفرمايد :
« عالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ »
اوست كه دانندهء غيبها است واوست