با توجه به مختصر اشارهاى كه تا اينجا از مفاد اين آيات شريفهء سورهء أنبياء ، در مورد تغيير وتحولات عمل رتق وفتق وخلقت كهكشانها وخلقت زمين وايجاد جو زمين ومواد داخلي زمين وغيره بود خوانديم وحال در ادامهء آية بحث را به خلقت منظومه شمسي برده ودر مورد گردش زمين وماه وسيارات ديگر كه به دور خورشيد مىچرخند صحبت مىكند ودر آيهء 33 مىفرمايد :
« وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ، كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ »
.
يعنى أو همان كسى است كه شب وروز ( زمين ) وخورشيد وقمر را خلق كرد كه همهء آنها اكنون در مدارى در فضا گردش مىكنند .
نكتهها : مىدانيم كه خلقت شب وروز از حركت وضعي زمين به وجود مىآيد .
واما دربارهء تفسير جملهء
« كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ »
مفسرين بزرگوار چند گونه تفسير دارند .
أول اينكه ، زمين ، ماه وشب وروز علاوة بر گردش شبانه روزى ، هر كدام همراه با زمين در مدار خود به دور خورشيد نيز گردش مىكنند . به اين حساب گردش شب همان سايه مخروطى شكل زمين است كه در كنار زمين به طول يك ميليون وچهارصد هزار كيلومتر در سمت بيرونى مدار زمين قرار گرفته وقسمت باريك كله قندىاش همواره رو به سمت آسمان است كه دايم همراه با زمين در مدار زمين در حال گردش است .
وهمچنين روز كه دايما در اثر تابش نور خورشيد در سمت ديگر زمين در راستاى خورشيد با يك حالت خاصي روشن گشته است ، پيوسته همراه زمين به دور خورشيد مىچرخد . كرهء قمر نيز در معيّت جاذبهء زمين علاوة بر گردش ماهانه به دور زمين ، همراه با زمين مدام به دور خورشيد نيز در حال گردش است .