چگالش جداگانهء خود ادامه مىدهند « 1 » تا اينكه به نوبه خود ناپايدار شوند . پاره پاره شدن بيشترى صورت مىگرد واين فرايند ممكن است چندين بار اتفاق بيفتد . پاره پاره شدنها كه در اثر برخورد عناصر صورت مىگيرد ، دما وتراكم گاز را بالا مىبرد ، به حدى كه پارههاى نهايى به صورت جنين ستارهاى منقبض وقابل تشخيص مىشوند . در اين مرحله پاره پاره شدن متوقف « 2 » مىشود . زيرا مادهاى كه بيشتر نسبتا شفاف بود ، حالا كدر مىشود ومادة فشار مىآورد وبا انقباض رويارويى مىكند واز پاره پاره شدن ممانعت به عمل مىآورد . « 3 » اين طرح براي تشكيل ستارگان با بعضي از مشاهدات نجومى خود در مىآيد . چون ابرهايى كه پرجرمتر هستند مولد ستارگان دسته جمعى ، مانند خوشههاى كروى واعضاى ستارگان گروهى هستند .
ستارگان انفرادى مانند خورشيد نيز از ابرهاى ثقيلى در جامعه كهكشانى مىباشند .
تولد ستارگان
همانطورىكه قبلا گفته شد ابرهاى پاره پاره شده كه به قطعات كوچكترى درآمده است ، در يك جامعه گروهى هر كدام با سرعت تمام در ميادين مغناطيسى خود به دوران خود ادامه داده ومنسجمتر مىشوند وهر اندازه كه در گرداب دوران شدت حاصل مىگردد ، به غلظت مواد افزوده مىشود وذرات سنگينتر به سمت مركزى كشيده شده وبه نيروى كنشى وجاذبهاى آن افزوده شده وذرات ابرهاى پراكندهء أطراف خارجي را به خود جذب كرده كمكم مىرود كه شكلگيرى يك جنين ستارهاى به خود بگيرد .
هامش
( 1 ) اين مورد را با خطبههاى أول و 90 و 91 و 202 جهت مقايسه مفاهيم تطبيق نماييد ( آخر كتاب ) .
( 2 ) اين مورد را با خطبههاى أول و 90 و 91 و 202 جهت مقايسه مفاهيم تطبيق نماييد ( آخر كتاب ) .
( 3 ) اين مورد را با خطبههاى أول و 90 و 91 و 202 جهت مقايسه مفاهيم تطبيق نماييد ( آخر كتاب ) .