فوقالعاده زياد در حركتند ودفعات بسيار با يكديگر برخورد مىكنند . الكترونها از برخوردها متأثر نمىشوند . ولى هستههاى اتمى به طورى كه آزمايشات لابراتوارى نشان داده مىتوانند در اين شرايط با هم كنش متقابل داشته باشند .
هستههاى مختلف به طور يكسان با هم به كنش متقابل نمىپردازند ، به عنوان يك حساب معمول مىتوان گفت : كه هر قدر هسته سبكتر باشد ، سريعتر با هستههاى ديگر كنش متقابل مىكند . ويك دليلش آن است كه هستههاى سبكتر سريعتر حركت مىكنند . ودليل ديگرش نيز اينست كه بار الكتريكى هستهها مثبت است . هستههاى سنگينتر داراى بار الكتريكى مثبت بيشترى از هستههاى سبكترند ووقتي بهم نزديك مىشوند ، نيروى دافعهء متقابل بيشترى بر يكديگر وارد مىكنند . ازاينرو ذرات را جدا از هم نگاه مىدارد واز كنش متقابل آنها جلوگيرى مىكند .
به طور كلى ستاره دماى مركزى خود را درست در حدى نگاه مىدارد كه سبكترين عنصر موجود شروع به كنش متقابل كند . وسبكترين عنصر موجود در مركز خورشيد ئيدروژن است . هستههاى ئيدروژن ، يعنى پروتونها ، بيشتر از همه وبا انرژيهايى بيش از هستههاى ديگر بهم برخورد مىكنند . بنابراين به كنش متقابل مىپردازند وئيدروژن خورشيد به اندازهاى زياد است كه از اين كنشهاى متقابل بيش از يكصد ميليون ميليون أسب بخار توليد مىشود .
شكل 8 - 4 : مراحل شكل گيرى اجرام از انفجار بزرگ تا تشكيل ستارگان از كتاب ساختار ستارگان وكهكشانها
كهكشانها در قرآن ( فارسي ) — صفحة 153
مساهمون: لطف على سليمى
ص١٥٣