هركس آن را نپذيرد وگمراه شود تنها زيانش به خود أو مىرسد ؛
وَما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ
.
هركس آن را قبول نكرده وبه گمراهى افتد ، تو وكيل ومسؤول آنها نيستى بنابراين قرآن يكراه مستقيم هدايت به سوى خدا وقانون خدا ومقصد نور است كه هركس آن را در پيش گيرد مستقيما به خدا هدايت مىشود ، ولى هركس از راه مستقيم أو منحرف بشود ودر بيراهههاى تاريك به باتلاقها ودرهها سقوط كرده ونابود مىشود .
[ خداوند نفس انسان را هنگام خواب تحويل مىگيرد ]
در آية بعد يكى از اعجابانگيزترين قدرت خلاقيت نفس انساني را مطرح كرده مىفرمايد :
42 -
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْأُخْرى إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى
.
خداوند نفس ما را به هنگام مرگ قبض روح مىكند ، و ( همچنين ) آنهايى كه نمردهاند ارواحشان را هنگام خواب قبض مىكند ( بدين ترتيب در هر خوابى روح را قبض كرده ودوباره وقت بيدارى آن را به جسم بر مىگرداند ) ( آن قدر ) آن را نگه مىدارد تا اينكه حكم مرگ بعد از مدت واجل معينى صادر وبرسد آن وقت روح آن را ( يكباره از جسم ) قبضه مىكند .
كلمه « توفى » به معنى قبض ، گرفتن وايفاى كامل روح است . وأنفس نيز به معنى أرواح آمده است .
بنابراين انسان در هر شبانه روز يك يا چند بار قبض روح مىشود : يعنى هر خوابى كه انسان را فرا مىگيرد ، خداوند أو را قبض روح مىكند وپس از چند دقيقه ويا چند ساعت خواب كردن دوباره روح أو را به جسم برگردانده وبيدار مىكند . واز اينكه مىفرمايد :
« وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها »
يعنى كساني كه در خواب نمردهاند ، گوياى اين امر است كه خواب هم يك مرگ كوچك است ولى در خواب خداوند روح را به طور كلى از جسم قطع نمىكند
« فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى عَلَيْهَا الْمَوْتَ »
يعنى