اعلا : بلند كردن و بزرگوار كردن
افتراق : از همديگر جدا كردن ( اينجا به معنى جدا شدن )
افتقار : احتياج ، درويشى ، خوارى ، عاجزى
افراط : درگذشتن
افغان : آه و ناله
افلاس : بىچيز شدن ، يعنى به جايى رسيدن كه گويند فلسى ندارد
افنا : نيست كردن
اقبال : پيش آمدن و روى آوردن دولت به سوى كسى
اقتباس : نور گرفتن
اقران : همسران و نزديكان و همسايگان
اكثر : بيشتر
التجا : پناه آوردن
الم : رنج و درد
امساك : بخل و خست
امل : آرزو
انابت : توبه كردن و دعا خواستن و بازگرديدن به سوى خدا و بازگشتن از كارهاى بد
انباز : شريك
انديشه : ترس و بيم و اضطراب
انس : آدميان ( مفرد به معنى جمع )
انعام : نعمت دادن
انكسار : شكسته شدن و شكستگى
اهل : زن
اهلا و سهلا و مرحبا : دستور عرب است كه چون كسى از راه دور بيايد اين هر سه كلمات گويند . اهلا يعنى خوش آمدى تو اهل و اقرباى خود را ، سهلا به معنى سير كردى تو زمين نرم را و مرحبا يعنى جاى تو فراخ است .
اهل حفاظ : پرهيزگاران ، صاحبان حميت و مروت يا كسانى كه شايسته مروت باشند ( ب
ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 253
مساهمون: المنسوب للإمام علي ( ع )
ص٢٥٣