تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 180

مساهمون:

ص١٨٠
3 / 254 : شخ : بهر حمزه رفت او در غرفهء عزّ و علا 3 / 254 : مل : غرفهء عز و علا 4 / 254 : شخ : كشتم آن ديگر كه جهدى داشت در روز وغا 4 / 254 : مل : بسى از كشته‌ها بگذاشتم در بدر از آن لشكر 4 / 254 : دا :
كشته‌ها بگذاشتم در بدر از آن شكر بسى * شدم دنبال مردان هزيمت كرده از هيجا
5 / 254 : دا :
فكندم در رسيدم آشكار غوچ ايشان را * به حمد الله كه بود آن طلحه در جولانگه غوغا
5 / 254 : مل :
فكندم در رسيدن آشكارا قوچ ايشان را * به حمد الله كه آمد طلحه در جولانگه غوغا
6 / 254 : دا :
چو او افتاده شد بر روى خود برداشتم از وى * حسام تيز دم تيغى كه نوشد صيقلش پيدا
7 / 254 : دا :
مگر گويى كه او مخلوق بوده بانمك ز ايزد * كه رخشان است همچون برق در ابر و شب يلدا
7 / 254 : مل : مخلوط بوده با نمك زان‌رو 1 / 259 : دا :
روزهاى دهر بگذشت و ترا حاصل گناه * آمدت پيغمبر مرگ و دلت زان غافل است
3 / 260 : مك : مبر اميد كه در نااميديت كفر است 7 / 261 : مل :
چه بسيارند اخوان زمان گاهى كه بشمارى * ولى در فتنهء دهر اندكى زيشان بجا باشد
1 / 266 : دا : آنكه باشد در مواعيد لسان 1 / 266 : شخ : باشد با مواعيد زبان 1 / 266 : مل : آنكه باشد در مواعيد زبان 2 / 266 : مك : نيست خير آن وعده‌اى كآخر دروغ آيد برون 2 / 266 : دا : بدتر از بخل است در گفتار و كردارى دران 1 / 267 : مك : در زمين لرزش درآيد خاك هم جنبد ز جا 3 / 267 : دا : پس برون آيد در آن روز از زمين اثقال‌ها 4 / 267 : دا : هست لا بد از قايل آن دم كه او سايل شود