تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 179

مساهمون:

ص١٧٩
2 / 233 : دا : مثل ز دزد 2 / 233 : شخ : مثل چو دزد 2 / 240 : مك : بهر آن نامى كه با وى 2 / 240 : مل :
خواهم از تو حق آن سوگند كو مىخواندت * هست ايوبى چو مىآيد ز تو بر وى بلا
3 - 2 - 1 / 247 : دا :
اى شده مشغول دنياى دنى * ساخته مغرورت آن اميدها دايما در جهل و غفلت بىخبر * تا رسد نزديك او مرگ از قفا ناگهانى مرگ آيد بر سرت * قبر صندوق عمل باشد ترا
7 / 249 : شخ : تو چون هارون 2 / 250 : پس از اين بيت يك بيت عربى بدون ترجمه است . ( نگاه كنيد : تعليقات عربى ذيل بيت 927 ) 4 / 250 : مك : همىكردند در دين محمد يارى و نصرت 3 / 251 : مل : پس از اين بيت دو بيت زير را دارد :
نيست آن‌كس كو ميانه حال باشد مستقيم * مثل آن‌كس كو بود هادى اين راه و دليل عصمت حق پس بود فيروزى كار مرا * پس بود پيغمبر مرسل مرا يار و خليل
6 / 252 : مل : رنج و مصيبت‌ها 7 / 252 : شخ : بران قومى كه غضبانند و با خود فعلشان زيبا 7 / 252 : مك : يا خود فعلشان 8 / 252 : مل : صيقل اصفا 2 / 253 : دا :
شكر بر تمكين او دادند رسول خويش را * نصرت از وى بر گروه كافران و جاهلان
2 / 253 : مل : بهر نصرت بر گرده كافران و جاهلان 2 / 253 : مك : زين گروه 4 / 253 : دا :
مر خدا را كآمده در صبح فضل او عيان * بر من از وى هر جستم يافتم هم در جهان
4 / 253 : شخ : مر خدا را كآمده پيوسته ظاهر فضل او 4 / 253 : مل :
مر خدا را كآمده هر صبح فضلش آشكار * بر من از چيزى كه جستم آشكارا و نهان
5 / 253 : مل :
بىگمان ديدند لشكرها هم از تأييد او * لشكر پيغمبر مرسل كه آمد در بيان