فصل هفتم خطابات خداوند در قرآن كريم
آغاز نمودن كلام به خطاب مشافههاى ، باعث بزرگداشت و ارج نهادن به شأن و مقام مخاطبين و تجليل از آنان است . و در مقابل ، موجب برانگيختن روح و ارادهء آنان ، جهت گوش فرا دادن و استماع كلام متكلم ، از باب احترام و از جهت اقتضاى ادب محاوره و گفتگو مىگردد . و خطاب و بيان به اين صورت عموم ، از آن چيزها و امورى است كه حاكى از يك حادثه و خبر بسيار بزرگى است كه متكلم مىخواهد در گوش شنوندگان و حاضران تحت عنايت و رعايت بالغ و خاصّ خويش ، القا نمايد . از همينجاست كه بيدارسازى و هشدار همه را به عهده مىگيرد .
و اين خطاب و بيان مىتواند به يكى از طرق و راههايى كه در ذيل ، بدان اشاره مىرود ، انجام گيرد :
1 - با متوجه ساختن خطاب خويش به عامهء مكلفين ( النّاس كافّة ) در طول تمام روند روزگار و تعاقب ايّام كه در آغاز دو سوره چنين آمده است :
الف - سورهء « نساء » :
يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ