تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 56

مساهمون:

ص٥٦
بدانيد هدف‌گيرى و مسابقه امروز است . جوائز را فردا ميدهند . ما شاخه‌هائى از ريشه‌هائى هستيم كه از بين رفته‌اند ديگر شاخه بقائى پس از گذشت ريشه ندارد مردم ، اگر شما دنيا را مقدم بداريد بر آخرت بسرعت پذيرفته‌ايد متاع پست و بىارزش را و مركب آرزوى شما نهايت سير خود را نموده كه بسرچشمه‌هاى پشيمانى وارد مىشود و بشما ميچشاند آنچه نسبت بگذشتگان و قرنهاى پيش چشانده از تغييرها و گرفتاريهاى دشوار . 138 - فرمود نماز وسيله تقرب هر پرهيزگار است . و حج جهاد و پيكار هر ضعيف و ناتوان . هر چيزى داراى زكات است زكات بدن روزه است . بهترين عمل شخص انتظار فرج خدا است . كسى كه دعا مىكند بدون عمل مانند تير زنى است كه كمانش زه ندارد . هر كه يقين بپاداش داشته باشد با خاطرى آسوده مىبخشد . از خدا روزى بخواهيد با صدقه دادن . اموال خود را حفظ كنيد بوسيله زكات . به فقر مبتلا نميشود كسى كه اقتصاد را رعايت كند . تقدير و برنامه‌ريزى نصف زندگى است محبت نيمى از عقل است حزن نصف پيرى است . كمى افراد خانواده يكى از دو توانگرى است . هر كه پدر و مادر خود را محزون كند نافرمان آنها است ( عاق والدين بشمار ميرود ) هر كه در موقع مصيبت با دست خود بر ران خويش بزند اجر خود را از دست داده ، نيكى به حساب نيكى گذارده نميشود مگر در نزد شخص با خانواده و شخصيت و يا نزد ديندار ( يعنى خوبى از بين ميرود مگر پيش چنين اشخاصى ) . خداوند روزى را به قدر گرفتارى ميفرستد . هر كس اندازه داشته باشد خدا او را روزى ميدهد و هر كه اسراف كند محرومش مينمايد . امانت موجب افزايش رزق مىشود . و خيانت سبب فقر و تنگدستى اگر خدا خير و صلاح مورچه را بخواهد به او پر نميدهد ( شايد منظور اين باشد كه داشتن پر و بال كه كنايه از ثروت و مكنت است گاهى موجب نابودى است ) . 139 - و فرمود متاع دنيا مانند خاشاك است و بازمانده آن مشتى شتر و گاو و گوسفند گل و لاى است مقدار كافى آن بهتر است از آنچه نگهدارى . گذشت از آن بهتر از اعتماد به آن است . محتاج است كسى كه زياد دارد . آسايش در آستانه زندگى شخصى است كه دل به آن نبندد ، هر كس خوشش بيايد از تماشاى جمال و زيبائى دنيا . مبتلا بكورى خواهد گرديد . هر كه در پى شادى دنيا باشد . دلش مملو اندوه مىشود . پيوسته بر سويداى قلبش اضطراب و ناراحتى از انبوه حزن