تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 223

مساهمون:

ص٢٢٣
نميشود . 98 - و فرمود مؤمن براى دروغگوئى و خيانت آفريده نشده و دو صفت است كه در منافق جمع نخواهد شد برخورد خوب و اطلاعات فقهى در راه دين . 99 - و فرمود مردم با هم برابرند مانند دندانه‌هاى شانه و شخص نيرومند مىشود بوسيله برادرش ، سودى نيست در همنشينى با كسى كه براى تو حقى به اندازه حق خود قائل نيست . 100 - و فرمود آرايش ايمان فقه است و آرايش فقه حلم و بردبارى است و آرايش حلم مدارا است و آرايش رفق و مدارا نرمى است و آرايش نرمى آسان نمودن و ساده كردن است . 101 - فرمود هر كس از برادرانت سه مرتبه بر تو خشم گرفت اما در باره‌ات چيزى نگفت او را بدوستى خود بگزين . 102 - و فرمود زمانى بر مردم خواهد آمد كه چيزى براى آنها كمياب‌تر از پيدا كردن برادر قابل معاشرت و بدست آوردن درهمى از حلال نباشد . 103 - فرمود هر كه خود را در مواضع تهمت قرار داد اگر كسى به او بدگمان شد آن شخص را ملامت نكند . و هر كه اسرار خود را پنهان داشت . زمام در اختيار خود اوست . و هر سخنى كه از دو نفر گذشت فاش مىشود . كار برادرت را حمل بر نيكوترين محمل ممكن بنما . اگر سخن بدى از برادر خود شنيدى اگر محمل خوبى برايش بيابى هرگز از او بازخواست نكن . سعى كن برادران صاف و صادق بيابى . زيرا آنها وسيله‌اى هستند در هنگام فراخى نعمت و سپر بلايند هنگام گرفتارى . مشورت كن در پيش‌آمدها با كسانى كه خداترسند . و برادران را به تناسب تقوى دوست بدار و از زنان بد بپرهيز و از خوبها هم حذر داشته باش اگر به كار خوب شما را امر كنند مخالفت با آنها بكنيد تا طمع پيدا نكنند از شما به وادار كردنتان نسبت به كارهاى زشت . 104 - و فرمود منافق وقتى از خدا و پيامبرش حديث نقل كند دروغ ميگويد و اگر به خدا و پيامبر وعده دهد تخلف مىكند . وقتى مالك چيزى شد خيانت مينمايد به خدا و پيامبرش در مال خود و اين تفسير آيه شريفه است :
فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِي قُلُوبِهِمْ إِلى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ
« 1 » .
هامش
( 1 ) توبه : 78 آنها را گرفتار نفاق دل كرد تا روز قيامت بواسطه خلف وعده‌اى كه با خدا نمودند و دروغهائى كه گفتند .