كسى كه از خدا شكايت دارد . گفت مگر كسى از خدا هم شكايت مىكند ؟ فرمود آرى ، كسى كه گرفتار يك ناراحتى مىشود بيش از گرفتارى خود ناله و شكوه مينمايد باز گفت ديگر چه كسى بيشتر مورد نفرت خدا است ؟ فرمود كسى كه وقتى به او بدهند سپاسگزار نباشد و اگر گرفتار شود صبر نكند . گفت چه كسى گرامىترين خلق است نزد خدا ؟
فرمود كسى كه وقتى به او عطا شد شكر كند و اگر گرفتار گرديد صبر كند .
73 - و فرمود براى اندوهگين دوست نيست و براى حسود ثروت زياد توجه بحكمت نمودن عقل را بارور مىكند .
74 - خداترسى كافى است در علم شخص و مغرور شدن و گول خوردن كفايت مىكند در نادانى او .
75 - و فرمود بهترين عبادتها علم به خدا و تواضع براى اوست .
76 - فرمود يك عالم برتر از هزار عابد و هزار زاهد و هزار كوششگر در عبادت است .
77 - و فرمود هر چيزى زكاتى دارد و زكات علم اينست كه به اهلش آن را بياموزى .
78 - و فرمود قاضىها چهار نوعند كه سه دسته آنها اهل جهنماند و يك دسته در بهشت .
1 - شخصى كه قضاوت بناحق مىكند و خود ميداند از روى ظلم قضاوت نموده 2 - كسى كه بر خلاف حق قضاوت مىكند ولى نمىداند . 3 - كسى كه به حق قضاوت مىكند ولى خود نميداند ( كه واقعا حق همين بوده ) . 4 - كسى كه به حق قضاوت نمايد و تشخيص دهد كه حق همين بوده اهل بهشت است .
79 - در مورد صفت عدالت سؤال كردند ؟ فرمود شخصى عادل است كه چشم از حرام بپوشد و زبان از گناه نگهدارد و دست از ستم .
80 - و فرمود هر چه را خدا از مردم پنهان نموده نسبت به آن تكليفى ندارند تا وقتى كه به آنها معرفى نكند .
81 - به داود رقى فرمود اگر دست خود را تا مرفق در دهان ( افعى يا چيزى بدتر از كوسه ماهى ) بنمائى بهتر است از اينكه نيازمندى خود را از كسى بخواهى كه نداشته و حالا داراى مال شده .
82 - فرمود قضاى حوائج بدست خداست اما پس از خدا مردم وسيله هستند كه به
بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 220
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٢٠