تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١
كه در پى انجام گناهانند خداوند در اين آيه ميفرمايد :
أَ فَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَما هُمْ بِمُعْجِزِينَ ، أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلى تَخَوُّفٍ فَإِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ
« 1 » . بپرهيزيد از آنچه خدا شما را پرهيز داده و پند بگيريد از آنچه با ستمگران رفتار كرده در قرآن مجيد مطمئن نباشيد از اينكه گرفتار بعضى از كيفرهائى كه ستمگران را نموده و در قرآن تذكر داده بشويد . به خدا قسم شما را بوسيله ديگران پند داده‌اند و سعادتمند كسى است كه بوسيله ديگرى پند گيرد . خداوند به گوش شما رسانده چه كرده با ستمگران شهرها در گذشته مانند اين آيه :
وَ كَمْ قَصَمْنا مِنْ قَرْيَةٍ كانَتْ ظالِمَةً وَ أَنْشَأْنا بَعْدَها قَوْماً آخَرِينَ فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ . لا تَرْكُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلى ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُونَ
( فلما آتاهم العذاب )
قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ . فَما زالَتْ تِلْكَ دَعْواهُمْ حَتَّى جَعَلْناهُمْ حَصِيداً خامِدِينَ
« 2 » . به خدا سوگند اين پندى است واقعى اگر شما پندپذير باشيد و بترسيد . سپس بازگشت بسخن در باره آيات قرآن راجع باهل معصيت و گنهكاران فرمود :
وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ
« 3 » . اگر مختصرى از عذاب خدا آنها را فراگيرد فرياد مىزنند اى واى ما خود ستمكار بوديم . اگر بگوئيد مردم ، اين آيه مربوط به مشركين است صحيح نيست زيرا خداوند ميفرمايد :
وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى بِنا حاسِبِينَ
« 4 » . بدانيد كه براى مشركان ميزان و سنجشى قرار نميدهند و نه نامه عملى براى آنها باز مىشود نامه عمل مخصوص مسلمانان است . بپرهيزيد بندگان خدا . خداوند دنيا را براى هيچ يك از اولياى خود انتخاب نكرده و هرگز آنها را تشويق به دنيا و
هامش
( 1 ) نحل 44 تا 47 . ( 2 ) سوره انبياء : 12 تا 15 . ( 3 ) انبياء : 46 . ( 4 ) انبياء : 47 .