يبغى فسادى ما استطاع * و امره عما اربه
حنقا يدب الى الضراء * و ذاك عما لا ادبه
ترجمه اشعار : آنهائى را كه دوست داشتم رفتند من باقيماندهام بين كسانى كه آنها را دوست نميدارم و كسانى كه مىبينم مرا دشنام ميدهند پشت سر ولى من او را دشنام نميدهم . تمام نيروى خود را در راه خراب كردن من به كار مىبرد با اينكه كار او در اختيار من است از روى كينه كوشش بزيان و ناراحتى من دارد و اين كارى است كه من هرگز تمايل به آن ندارم .
بيش از شش خط ديگر از اشعار را باضافه بقيه اشعارى كه در متن عربى نقل شده حذف نموديم چون براى فارسى زبانان آن طور كه بايد مورد استفاده قرار نميگرفت .
7 - روايت شده كه مردى خدمت حضرت حسين ( ع ) رسيده گفت من شخصى گناهكارم كه نميتوانم خود را از معصيت نگهدارم مرا پند و اندرزى بده فرمود پنج كار را انجام مده بعد هر گناهى مايلى بكن :
اول از رزق روزى خدا نخور هر گناهى مايلى بكن . دوم از ولايت خدا خارج شو هر گناهى ميخواهى بكن . سوم جايى را پيدا كن كه خدا ترا نبيند هر چه ميخواهى بكن . چهارم وقتى ملك الموت براى قبض روح تو آمد جلوگيرى از او بكن هر گناهى ميخواهى بكن . پنجم وقتى مالك دوزخ ترا داخل جهنم كرد داخل نشو هر گناهى مايلى انجام ده .
8 - اختصاص : حضرت صادق ( ع ) از پدرش و آن جناب از پدر خود نقل كرده كه مردى از اهالى كوفه در ضمن نامهاى به حضرت حسين ( ع ) نوشت : مولاى من بفرمائيد خير دنيا و آخرت چيست ؟ در جواب او نوشت :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
اما بعد هر كس جوياى رضاى خدا باشد با خشم مردم خداوند بجاى مردم كارهاى او را كفايت مىكند و هر كه بجوى رضاى مردم را با خشم خدا او را خداوند بمردم واميگذارد و السلام .
9 - درة الباهرة حضرت حسين بن على ( ع ) فرمود حوائج مردم بشما از نعمتهاى خدا است بر شما مبادا از نعمتها ملول شويد ( در روايت ديگرى گذشت كه نعمتها تبديل به بلا مىشود ) .
فرمود خدايا مرا بوسيله احسان دچار فريفتگى مگردان و با بلا ادبم مكن .