شوارب سپردند ولى بواسطه فوت ناگهانى عبيد اللَّه بن يحيى بن خاقان و قيام صاحب الزنج در بصره از او فراموش كردند او نيز از پى كار خود رفت ( الحمد للَّه رب العالمين لا شريك له ) .
ارشاد مفيد ص 325 - مينويسد : حضرت امام حسن عسكرى در اول ماه ربيع الاول سال 260 بيمار شد و در روز جمعه ششم ماه همان سال 260 از دنيا رفت در هنگام فوت 28 سال داشت در خانهاى كه پدرش دفن شده بود در سامرا دفن شد و فرزند خود امام منتظر را بجاى گذاشت .
با اينكه ولادت او را مخفى نموده بود و پيوسته پنهان نگاهش ميداشت چون زمانى مشكل بود و خليفه بسيار جستجو از فرزند امام ميكرد و تمام سعى خود را در پيدا كردن او مصروف ميداشت چون بين شيعه امامى اين جريان مشهور بود و ميدانستند كه منتظر آن جنابند در زمان زندگى فرزند خود را به اشخاص نشان نميداد و نه پس از وفات عموم مردم اطلاع از او داشتند .
متصدى كار و وضع آن جناب برادرش جعفر بن على شد و ميراثش را تصاحب كرد و خيلى كوشيد در زندانى كردن كنيزان امام و بدام انداختن همسرانش و مرتب بر كسانى كه انتظار فرزند ارجمندش را داشتند خورده ميگرفت چنانچه آنها را ناراحت كرد كه از ترس متفرق شدند بواسطه اين اوضاع كار بر بازماندگان امام حسن عسكرى بسيار سخت شد از نظر گرفتارى و زندان و تهديد و خوارى و ذلت و سلطان بالاخره نتوانست بر آنها پيروز شود .
جعفر اموال ظاهرى حضرت عسكرى عليه السّلام را صاحب شد خيلى كوشش كرد كه شايد بتواند مقام برادر را در ميان شيعيان بدست آورد ولى احدى قبول نكرد و اعتقادى پيدا نكردند پيش خليفه وقت رفت از او خواست كه مقام برادرش را به او تفويض كند و متعهد شد كه ساليانه مقدار زيادى بپردازد و بهر وسيلهاى كه امكان داشت خود را بسلطان نزديك كرد ولى ذرهاى استفاده نكرد .
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت جواد و عسكريين ع ) ( فارسي ) — صفحة 294
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٩٤