تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت على بن موسى الرضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
شود اين مسئوليت او را از آسايش و راحتى و خوشگذرانى بازداشته چون متوجه است كه خداوند از او بازخواست خواهد نمود و بسيار مايل است كسى را انتخاب كند كه صلاح دين و مردم باشد و شخصى را وليعهد و فرمانرواى مردم پس از خود بنمايد كه از تمام آنها در دين و دانش و تقوى و پرهيزكارى برتر باشد و از همه بيشتر متوجه وظيفه خويش باشد پيوسته از خدا در دل شب تقاضا داشته كه يكنفر از خاندان خويش از ميان فرزندان عباس و علي بن ابى طالب پيدا كند از آنها كه ميشناسد داراى علم و دين و مذهب هستند و تمام كوشش را در اين راه به كار برده تا بالاخره پس از بررسى كامل و مشاهدات احوال و اخبار و وضع آنها و تقاضاى راهنمائى كردن از خدا در مورد انجام وظيفه از ميان دو فاميل ( عباسى و ابو طالب ) علي بن موسى بن جعفر بن محمّد بن علي بن حسين بن علي بن ابى طالب را انتخاب نموده چون داراى فضل و كمال بىنظير و دانش فراوان و پرهيزگارى و پارسائى و بىاعتنائى به دنيا بود و مورد توجه تمام مردم است مقام او براى خليفه آشكار گرديد زيرا همه در فضل و شخصيت و عظمت او اتفاق داشتند او را از كودكى تا جوانى و بزرگى بفضل و دانش مىشناخت به همين جهت او را وليعهد خويش قرار داد تا بعد از او خليفه باشد با اطمينان باينكه برگزيده خدا همين است زيرا خدا ميداند كه اين كار را براى دين كرد و از جهت مصلحت اسلام و مسلمين انجام داد تا آسايش و رستگارى خود را در روز رستاخيز تأمين كند . امير المؤمنين فرزند خود و بستگان و نزديكان و سپهبدان و خدمتكاران را خواست همه با آغوش باز بيعت كردند چون ميدانستند اطاعت خدا را برخاسته نفس خويش در مورد فرزندان و خويشاوندان نزديك خود مقدم داشته و او را رضا لقب داد زيرا در نزد امير المؤمنين پسنديده است . اينك بيعت كنيد اى خانواده امير المؤمنين و سپهداران و ساكنين اين مرز و بوم و تمام مسلمانان با امير المؤمنين و با حضرت رضا بولايت عهد . و غنيمت