مؤمن طاق گفت : يك چهارم دينت از بين رفت پسر ابى خدره اين خود امتيازى بود براى على عليه السّلام كه هيچ كس همتا و مانند او نبود اما اينكه ابا بكر نفر دوم بود در غار با پيغمبر بگو ببينم خداوند سكينه و آرامش را بر مؤمنين و پيغمبر در غير نماز نازل نموده ؟ ابن ابى خدره گفت : آرى .
مؤمن طاق گفت : پس در اين صورت خداوند در غار بر او سكينه و آرامش نازل نكرده و حزن و اندوه او را يادآور شده است . ولى على بن ابى طالب همان شب در بستر پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله خوابيده بود و جان خويش را در كف نهاده در راه پيغمبر مقام او از دوست تو كه در غار با خود پيغمبر بود ( باز هم ناراحت و محزون بود ) بالاتر است . گفتند : صحيح است .
مؤمن طاق گفت : پسر ابى خدره نصف دين تو از بين رفت . اما اينكه ابا بكر دومين نفر است كه لقب صديق يافته . خداوند بر ابا بكر واجب نموده كه طلب آمرزش كند براى على بن ابى طالب در اين آيه :
وَ الَّذِين جاؤُ مِن بَعْدِهِم يَقُولُون رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِين سَبَقُونا بِالْإِيمان
تا آخر آيه « 1 » اين لقبى كه براى ابا بكر ادعا ميكنى چيزى است كه مردم برايش تراشيدهاند كسى را كه قرآن گواهى بصدق و راستگويى او داده و او را تصديق كرده بالاتر از كسى است كه مردم برايش چنين لقبى بگذارند . على عليه السّلام در منبر بصره فرمود : « انا الصديق الاكبر آمنت قبل ان آمن ابو بكر و صدقت قبله قال الناس صدقت من صديق اكبر قبل از ابا بكر ايمان آوردم و پيش از او تصديق برسالت پيامبر كردم مردم همه گفتند راست ميگوئى . مؤمن طاق گفت : پسر ابى خدره سه چهارم دينت از بين رفت اما اينكه گفتى نماز بر مردم خوانده ادعائى براى دوست خود كردى كه ثابت نشد و به انجام
هامش
( 1 ) سوره حشر آيه 11 : كسانى كه بعد ايمان مىآورند و مسلمان مىشوند ميگويند خدايا ما و كسانى كه قبل از ما ايمان آوردهاند بيامرز ( چون على سبقت ايمان بر ابا بكر داشت بايد براى او طلب آمرزش كند )