نرود و در جستجوى روزى نباشد . خداوند ميفرمايد بنده من مگر به تو اعضا و جوارح سالم ندادهام كه در پى روزى به روى و در جستجوى نان خارج شوى و بر بستگان و خويشاوندان خود را تحميل نكنى اگر چنين ميكردى بهانهاى داشتى اكنون اگر بخواهم به تو روزى مىدهم و در صورتى نخواهم سخت ميگيرم ديگر بهانهاى ندارى .
5 - كسى كه خداوند به او ثروت زياد داده همه را انفاق كند بعد دست بدعا بردارد كه خدايا به من روزى عنايت كن خداوند ميفرمايد مگر به تو روزى فراوان ندادم آيا اقتصاد و ميانه روى را ملاحظه كردى كه من دستور داده بودم و از اسراف خوددارى كردى با اينكه نهى كرده بودم .
6 - كسى كه نفرين در باره قطع رحم نمايد .
آنگاه خداوند پيغمبرش را تعليم ميدهد كه چگونه انفاق كند زيرا مقدارى طلا در نزد آن حضرت بود نخواست شب آنها را نگه دارد همه را صدقه داد صبح سائلى آمد و در خواستى كرد ولى چيزى نبود كه به او بدهد سائل پيامبر را بر نداشتن سرزنش كرد آن جناب غمگين شد چون بسيار رقيق القلب و مهربان بود .
خداوند پيامبرش را تأديب نموده فرمود
لا تَجْعَل يَدَك مَغْلُولَةً إِلى عُنُقِك وَ لا تَبْسُطْها كُل الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً
نه دست را به گردن ببند و انفاق نكن و نه آنقدر گشاده دستى نما كه بعد مورد سرزنش واقع شده اندوهگين شوى ميفرمايد مردم از تو ميخواهند و عذرى نمىپذيرند وقتى همه را بخشيدى دستت خالى مىشود اينها احاديث پيامبر است كه قرآن آن را تصديق مىكند و قرآن را مؤمنين كه اهل آن هستند تصديق مينمايند .
هنگام مرگ ابا بكر گفتند وصيت كن گفت وصيت به پنج يك مال خود مينمايم خيلى زياد است ! خدا به پنج يك هم راضى است بالاخره به پنج يك وصيت كرد با اينكه تا ثلث مال خود ميتوانست وصيت نمايد اگر ميدانست ثلث برايش بهتر است وصيت ميكرد سپس كسان ديگرى بعد از ابو بكر در فضل و پارسائى